Zawód programisty ma jedną niepodważalną przewagę, można go wykonywać z każdego miejsca, w którym jest internet, jeśli tylko w parze ze swobodą pracy zdalnej idzie zaangażowanie i chęć samodoskonalenia. Jak zostać programistą i pracować zdalnie? Od czego zacząć? Gdzie się nauczyć programowania? W tym artykule dowiesz się, jaką ścieżkę musi przejść początkujący deweloper, aby stać się cyfrowym nomadą.

Według różnych analiz i badań, w Polsce brakuje od 30 do 80 tysięcy programistów. Warunki pracy na tym rynku dyktują kandydaci, którzy mogą liczyć na interesujące możliwości zatrudnienia oraz wiele benefitów: dofinansowania do szkoleń, opieka medyczna czy wyjazdy integracyjne, to tylko niektóre z nich.

Coraz więcej programistów ceni sobie, a wręcz oczekuje dużej niezależności i możliwości pracy zdalnej, zarówno z domu, jak i z dowolnego miejsca na Ziemi. Wiele osób, zastanawia się jak zostać programistą, właśnie dlatego, że w tym zawodzie znaleźć można tak wiele możliwości dobrze płatnej pracy zdalnej.

Zanim jednak początkujący deweloper zostanie cyfrowym nomadą, musi zdobyć przynajmniej juniorskie umiejętności w pracy z kodem. Zarówno raczkujący front-end i back-end musi opanować odpowiednie języki programowania w takim stopniu, by mógł pracować samodzielnie.

Na czym polega praca programisty?

Zanim odpowiemy sobie na pytanie, jak zostać programistą, wyjaśnijmy dokładnie na czym polega ten zawód.

Praca programisty polega na projektowaniu, tworzeniu, instalowaniu, testowaniu i konserwacji systemów informatycznych.

W ogłoszeniach o pracę w IT często spotykamy się z podziałem na front- i back-end deweloperów. To kluczowy i podstawowy podział, przy czym każdy z nich różni się wykorzystywanymi technologiami i językami programowania.

Front-end jest również określany jako „strona klienta” i jest uważany za osobę odpowiedzialną za projektowanie stron internetowych, czyli w praktyce to, co widzi użytkownik – stronę, panel, wygląd, nawigację. Front-end projektuje część wizualną i wykorzystuje m.in. HTML i CSS. Back-end, czyli „strona serwera”, jest po prostu sposobem działania witryny, aktualizacji i zmian. Odnosi się to do wszystkiego, czego użytkownik nie widzi w przeglądarce, takich jak bazy danych i serwery.

Aby postawić swoje pierwsze kroki w świecie IT, potrzebne jest przede wszystkim zaangażowanie, chęć do nauki i determinacja. Dobry programista jest dokładny, potrafi skupić się na zadaniu, ale jednocześnie ma rozwinięte umiejętności komunikacyjne.

Zalety i wady pracy zdalnego programisty

Do pracy zdalnej potrzebny nam będzie wyłącznie komputer i stabilne łącze internetowe, możemy wybrać dogodne dla nas miejsce pracy – domowe biuro, ulubioną knajpkę czy jedną z karaibskich wysp.

Jeżeli natomiast chcemy zostać na miejscu, ale interesuje nas podjęcie pracy w zagranicznej firmie, bez konieczności relokacji to bez problemu możemy znaleźć taką ofertę.

Zawód programisty daje dużą niezależność. W przypadku pracy zdalnej zwykle nie musimy pracować w wyznaczonych godzinach. Wielu programistów samodzielnie decyduje, kiedy zaczyna i kończy pracę. Jeżeli jesteś najbardziej aktywny w późnych godzinach wieczornych, nic nie stoi na przeszkodzie, byś wtedy właśnie wykonywał swoje zadania.

Kolejnym plusem jest brak rozpraszaczy, których nie unikniemy w biurze – takich jak pogawędki czy wychodzenie na szybką kawę/lunch. Pracując zdalnie, możemy skupić się jedynie na wykonywanym zadaniu i dzięki temu zrealizować je znacznie szybciej, będąc przy tym o wiele bardziej produktywnym niż w biurze.

Programista na etacie a programista freelancer

Praca zdalna jako programista czy to z domu, czy z coworkingu pod stokiem narciarskim, momentami mocno różni się od pracy w biurze pod okiem szefa.

Ważne są nie tylko umiejętności dotyczące samego zawodu, ale również umiejętność organizacji dnia pracy i pewna sumienność.

Wiele osób, które pracują w domu, czuje się zbyt rozproszona i decyduje się na pracę w coworkingu. Zdecydowanie jest to ciekawsze rozwiązanie, które pomaga ustabilizować równowagę między pracą a życiem, otwiera także możliwości poznania nowych ludzi.

Gdzie szukać pracy zdalnej jako programista?

Szukając pracy jako programista, swoje umiejętności potwierdzasz przede wszystkim portfolio, a nie tytułami. Dlatego nie musisz kończyć szkół wyższych, aby być dobrym programistą.

Aby podszkolić swoje umiejętności bądź rozpocząć przygodę z programowaniem warto zapisać się na intensywny kurs programowania, dzięki któremu posiądziemy praktyczne umiejętności.

Jednym z takich rozwiązań może być kurs w szkole programowania Coders Lab, która w swojej ofercie ma kursy programowania, kursy testerskie, oraz Digital UX. Szkoła stawia na intensywny sposób nauczania oparty o przekazywaniu praktycznej wiedzy. Bez względu na Twoje obecne doświadczenie, dzięki kursom oraz produktom takim jak Career Lab, Scrum Lab, czy Portfolio Lab, możesz w efektywny sposób przebranżowić się i zdobyć nowy zawód w IT. Niektóre z kursów są również dostępne w trybie online, więc nauk może również odbywać się zdalnie.

Na całym świecie od lat rozwija się społeczność programistów, którzy publikują treści i wymieniają się wiedzą.

Dołącz również do facebookowych grup dla programistów.

Grupy dla początkujących:

• HTML5 i CSS3: pierwsze kroki
• JavaScript pierwsze kroki
• Weekly WebDev Challenge
• Weekly JavaScript Challenge

Grupy zrzeszające wszystkich programistów:

• Programiści POLAND
• Programista na swoim

Grupy koncentrujące się na danych technologiach:

• HTML/CSS/Javascript – Front-end PL
• HTML , CSS & JavaScript (ENG)
• JS News
• JS News: after hours
• Angularjs (ENG)
• AngularJS Polska

Grupy dla kobiet pracujących / myślących o pracy w IT:

• Mamo pracuj w IT
• Women in Technology (Poland)
• WiT (Women in Technology) Warszawa
• Geek Girls Carrots Warsaw ( są też grupy z innych miast)

Kiedy w roli programisty będziemy czuli się już wystarczająco pewnie warto skorzystać z zagranicznych portali, które oferują tylko i wyłącznie pracę zdalną, np.:

• Remote.ok,
• We Work Remotely,
• Jobs Espresso,
• StackOverflow Jobs.

Ile zarabia zdalny programista?

W raporcie płacowym Sedlak & Sedlak dla branży IT 2017 w Polsce znajdziemy dane o wynagrodzeniach m.in. programistów posługujących się językami C/C++, PHP, Python oraz pracujących w technologii .NET czy w Java.

Praca zdalna w IT. Zarobki, technologie specyfika.

Całkowite wynagrodzenie (umowa o pracę) programisty z co najmniej 3 letnim doświadczeniem wynosi odpowiednio (brutto, PLN):

• dla specjalistów od technologii JAVA/JEE/J2EE: 9500 – 12200;
• dla specjalistów od technologii C/C++ : 9 500 – 11 600;
• dla programistów aplikacji mobilnych: 8 000 – 13 500;
• dla programistów .NET/C# : 8 300 – 11 3000;
• dla programistów PHP: 7 700 – 11 400;

Branża IT ma małe szanse, aby się w pełni nasycić, oznacza to więc, że programiści mogą przebierać w ofertach, podczas gdy ich pracodawcy zachęcają coraz to lepszymi zarobkami.

Zarówno w Europie jak i na całym świecie sytuacja wygląda podobnie – programiści są potrzebni i zarabiają odpowiednio dużo, adekwatnie do swoich umiejętności.

Jak zostać programistą i pracować zdalnie?

Praca zdalna jest szczególnie popularna w branży IT, w której coraz więcej pracodawców oferuje ją swoim pracownikom.

Dużo nowych ofert można znaleźć w kategorii backend developer. Ogłoszenia w kategorii backend to ponad 35% wszystkich ofert pracy zdalnej. Na drugim miejscu znalazła się kategoria frontend (22,8%), a trzecie miejsce zajmuje fullstack (19,3%).

Przy okazji mała informacja, że mam już skończony przewodnik „Gdzie znaleźć pracę zdalną – Polska i Świat” i jest on już dostęny na sklep.cyfrowinomadzi.pl.

To lista kilkuset najlepszych firm z całego świata, które zatrudniają zdalnie. Przewodnik zawiera bezpośrednie linki do stron tych firm z aktualnymi ofertami pracy w tym również pracy dla programistów.

Osobna sekcja przewodnika to kilkadziesiąt najlepszych portali z ofertami pracy zdalnej z całego świata oraz sekcja z portalami dla freelancerów.

Za pomocą umieszczonych w książce hasztagów w kilka sekund dowiesz się, które firmy teraz Cię szukają! Sprawdź koniecznie

Najpopularniejsze specjalizacje i technologie w pracy zdalnej w IT

Określenie „programista” czy „deweloper” jest bardzo pojemne. Zawiera w sobie wiele kategorii, które możesz wybrać.
Z nauką programowania jest jak z nauką języków obcych. Są ludzie, którzy mają swego rodzaju dar i przychodzi im to łatwiej. Programowanie nie jest łatwe i należy o tym pamiętać. Wymaga od Ciebie zaangażowania, wytrwałości w dążeniu do celu, a często również sporo poświęcenia.

Jeśli nie wiesz jaką specjalizację wybrać, zacznij od określenia tego, czym chciałbyś się zajmować. Chcesz tworzyć strony internetowe, a może aplikacje na komputer bądź mobilne? Na Windowsa, czy na Maca? Jest bardzo dużo możliwości, które pomogą Ci się rozwinąć.

Poświęć czas na poznanie najpopularniejszych technologii i wybranie tych, które będą Ci odpowiadać. Nauka będzie szła Ci dużo szybciej, jeśli wybierzesz ten język programowania, który Cię interesuje, a praca z nim sprawi Ci dużo satysfakcji.

Mogą Ci w tym pomóc zadania (challenges) z różnych technologii, które znajdziesz na stronach poszczególnych kursów. Ich zadaniem jest pokazanie czym różni się programowanie w Javie (Back-end) od np. programowania w JavaScripcie (Front-end).

Warto pomyśleć o nauce programowania jako o inwestycji w przyszłość. Dla ambitnego programisty praca w każdej firmie czy to na etacie, czy jako freelancer będzie stanowić wyzwanie i okazję do ciągłej nauki. Weź jednak pod uwagę, że programowanie to dziedzina, która wymaga ciągłego rozwijania swoich umiejętności, to znaczy zaangażowania, poświęcenia. Abyś mógł ze swojej pracy czerpać satysfakcję i mieć energię potrzebną do ciągłego rozwoju, praca ta musi pokrywać się z twoimi zainteresowaniami i predyspozycjami.

Zanim wybierzesz kurs, możesz zastanowić się, którą technologię chcesz wybrać, bo bardzo się one od siebie różnią i wymagają różnych predyspozycji. Na stronie Coders Lab dostępny jest również test sprawdzający umiejętność logicznego myślenia, niezbędną w zawodach związanych z IT.

Na samym początku kariery może być trudno określić jakie środowisko pracy będzie najlepsze dla danej osoby, dlatego warto próbować różnych rzeczy.

Czytaj więcej:

• Jak zostać zdalnym testerem oprogramowania?
• Jak znaleźć pracę zdalną za granicą?

Ten przewodnik powstał dzięki współpracy ze szkołą programowania Coders Lab.

Artykuł Jak zostać programistą i pracować zdalnie z dowolnego miejsca na świecie? pochodzi z serwisu Cyfrowi Nomadzi.

Jestem programistą z ok. 10-letnim doświadczeniem zawodowym. Praca zdalna z domu od zawsze chodziła mi po głowie. Dziś pracuję właśnie w ten sposób. Równocześnie rozmawiając z innymi ludźmi często spotykam się z pytaniami lub – jeszcze częściej – z odgórnymi założeniami, jak wygląda życie i praca takiej osoby. Dlatego postanowiłem napisać ten artykuł i wyjaśnić w nim prawdziwość opinii na temat pracy zdalnej z domu.

1. Praca zdalna z domu? Z pewnością jesteś freelancerem!

To nieprawda. Choć jakaś część programistów prowadzi własną działalność i poszukuje pojedynczych zleceń do wykonania dla różnych klientów, a takie osoby faktycznie częściej mają możliwość pracy zdalnej, to prawdopodobnie większość programistów jest jednak na stałe zatrudniona w jednej firmie – w tym również ja i moi koledzy.

Dlaczego? Ponieważ wiele projektów informatycznych jest tak dużych i złożonych, że wymaga współpracy wielu osób przez długi czas. Pewne rodzaje projektów (np. proste strony internetowe czy aplikacje mobilne) może stworzyć jedna osoba w ciągu stosunkowo krótkiego czasu, ale inne (szczególnie, kiedy ktoś – tak jak ja – programuje w języku C++) są przez długie miesiące albo lata rozwijane wysiłkiem zespołów liczących po kilkudziesięciu czy nawet kilkuset inżynierów. Dlatego pracodawcy często chcą zatrudniać programistów wyłącznie na zasadzie normalnej, pełnoetatowej pracy (czy będzie to umowa o pracę, czy jedna z alternatywnych form zatrudnienia, to już jest inna sprawa).

Poza tym praca freelancera wiąże się z dodatkowymi niedogodnościami, jak konieczność prowadzenia własnej firmy, samodzielnego poszukiwania klientów czy brak stabilności i regularnego wynagrodzenia. Nie jest to więc rozwiązanie dla każdego.

2. Praca zdalna z domu jest popularna

To nieprawda. Niezliczoną ilość razy spotkałem się z artykułami, których autor stwierdza, że „praca zdalna jest coraz popularniejsza”. Dla dziennikarzy wszystko jest „coraz bardziej”, „coraz mniej”, ewentualnie „wciąż jeszcze” – widocznie próbują w ten sposób nadać swojej narracji dynamizmu. Tymczasem w rzeczywistości większość ofert dla programistów stale i niezmiennie wymaga pracy na miejscu, w biurze firmy.

Dlaczego? Z tego samego powodu, który opisałem w poprzednim punkcie. Praca programisty nie wygląda tak, jak wiele osób sobie to wyobraża – że komputerowy geek siedzi sam przy swoim komputerze i klepie w klawiaturę. Praca przy większych projektach wymaga ciągłej komunikacji między członkami zespołu, przemyślenia i zaprojektowania rozwiązań, a więcej zwykle czyta się cudzego kodu, niż pisze własnego. Z tego samego powodu szybkość pisania na klawiaturze nie jest decydująca dla wydajności pracy programisty (to taka mała dygresja).

Dostaję wiele ofert pracy przez portal LinkedIn. Zamiast odpisywać headhunterom, że po prostu nie jestem zainteresowany, od pewnego czasu piszę im, że nie jestem chętny do przeprowadzki do Londynu/Niemiec/Korei Południowej/itd. i pytam, czy możliwa jest praca zdalna. Efekt jest taki sam – wszyscy odpisują, że jednak się nie dogadamy, bo wymagana jest praca na miejscu w biurze. Tak więc znalezienie pracy, którą można wykonywać z domu, nie jest takie łatwe.

3. W domu nie można się skoncentrować

To nieprawda. Wiele osób obawia się, że w domu trudno byłoby skupić się na pracy, bo dookoła jest za dużo jest rzeczy, które nas rozpraszają – stos brudnych naczyń do pozmywania, koszul do wyprasowania itp.

Ja uważam, że to zależy od warunków otoczenia i wcale nie jest regułą, że biuro stwarza idealne warunki do skupienia się na pracy. Jeżeli ktoś ma w domu płaczące dzieci i zrzędzącą teściową albo mieszka z rodziną w małej kawalerce, to faktycznie może być trudno urządzić sobie komfortowe miejsce do pracy. Jednak dla kogoś, kto mieszka sam albo z rodzicami, ale ma swój pokój, albo też urządzi w mieszkaniu oddzielny pokój z biurkiem do pracy, warunki do skupienia się mogą być lepsze, niż w firmie.

Ja nauczyłem się od mojego ojca, że bardzo ważne jest, aby mieć w domu takie miejsce, gdzie można komfortowo pracować – a nie tylko (jak widzę w mieszkaniach wielu osób) mieć kanapkę i stolik pod telewizor jako centralny punkt domu (telewizji w ogóle nie oglądam). Leżenie z laptopem w łóżku w jakichś wymyślnych pozycjach dobrze wygląda tylko w reklamach, bo w praktyce trudno wytrzymać w ten sposób długie godziny. Wygodny fotel i biurko to podstawa komfortowej pracy.

Z drugiej strony, w biurze nierzadko czeka na nas więcej rozproszeń i przeszkód w skoncentrowaniu się, niż w domu – szczególnie w tych urządzonych w stylu „open space”. Może na przykład okazać się, że kolega z kubika obok nie jest – jak Ty – inżynierem, tylko managerem i całymi dniami głośno rozmawia przez telefon albo dyskutuje z różnymi osobami, które do niego przychodzą.

4. Trudniej jest się zmotywować

To nieprawda. Wiele osób uważa, że w domu trudniej będzie zmotywować się do pracy, bo jest więcej pokus, żeby robić coś innego (albo nie robić kompletnie nic). Myślę, że to raczej zależy od podejścia danej osoby i sposobu myślenia, a nie od miejsca pracy. Co prawda pracując zdalnie rzeczywiście łatwiej byłoby ukrywać poświęcanie czasu na coś zupełnie innego, niż praca (przynajmniej do momentu, kiedy wyjdzie na jaw, że zadania nie zostały wykonane), ale przecież w biurze też można – o ile szef akurat nie patrzy – całymi dniami siedzieć na Facebooku, oglądać śmieszne filmiki z Internetu albo co chwilę wychodzić do kuchni na kawę i tam długo plotkować z kolegami. Walka z prokrastynacją i zabranie się do pracy to jest kwestia indywidualna.

5. Praca zdalna z domu = brak życia prywatnego

To nieprawda. Niektórzy myślą, że mając pracę zdalną doświadczyliby nieznośnego uczucia, że są cały czas w pracy. Ja uważam – tak, jak wyżej – że to raczej kwestia podejścia i silnej woli, niż otoczenia. Pracując w domu można po prostu w pewnej chwili wyłączyć komputer i pójść robić coś innego. Z drugiej strony, osoba pracująca w biurze też może zostawać tam regularnie po godzinach, czasem też i zabierać pracę do domu lub przynajmniej myśleć o pracy nawet w czasie wolnym.

6. Możesz pracować w dowolnych godzinach

Jest to częściowo prawda. Faktycznie informatycy i inni pracownicy biurowi – także przychodzący do pracy w swojej firmie – zwykle mają ten komfort (w przeciwieństwie do osób przyjmujących jakichś klientów/pacjentów/petentów), że nie muszą pojawiać się w pracy o konkretnej godzinie. Być może też praca freelancera, który ma do samodzielnego wykonania konkretne zadanie od początku do końca pozwala mu zasiadać do niego wtedy, kiedy ma na to ochotę i kiedy czuję się najbardziej produktywny, ale – tak, jak pisałem wyżej – to nie jest sposób, w jaki pracuje większość programistów.

Niezbędna komunikacja w zespole – grupowe spotkania („meetingi”), wymiana e-maili i inne jej rodzaje – czasem wymagają, aby być dostępnym online w pewnych godzinach. Poza tym regularny tryb życia i standardowe godziny pracy sprzyjają zdrowiu, jak i kontaktom ze znajomymi, którzy mają normalną pracę.

7. Nie masz kontaktu z ludźmi

To prawda, ale to nie jest dla mnie argument przeciwko tego typu pracy. Pracując z domu faktycznie komunikujesz się z innymi głównie przez e-mail, Skype itp., a nie siedzisz przez większość dnia w jednym pokoju z innymi ludźmi, z którymi możesz porozmawiać, pożartować czy wyjść razem na lunch. Jest to duża wada.

Równocześnie praca zdalna wcale nie oznacza, że nie masz w życiu żadnych kontaktów z ludźmi. Oznacza tylko, że musisz je sobie zapewnić sam – wychodząc wieczorami czy w weekendy np. na piwo z kolegami, do kina, do teatru, na spacer lub robiąc cokolwiek lubisz.

Moim zdaniem powiedzieć, że praca zdalna jest gorsza od pracy w biurze, bo nie zapewnia kontaktu z ludźmi to jak powiedzieć, że praca biurowa jest gorsza od pracy fizycznej, bo nie zapewnia codziennej dawki ruchu. Właściwie jest to prawda. Każdy, kto pracuje intelektualnie, a dba o siebie, musi zapewnić sobie aktywność fizyczną we własnym zakresie. Oczywiście wymaga to dodatkowego czasu, a nierzadko i pieniędzy (np. karnet na siłownię).

Równocześnie trudno chyba znaleźć kogoś, kto z tego powodu zamieniłby pracę w biurze na ciężką pracę fizyczną. Każdy woli jednak biegać, jeździć na rowerze, chodzić na basen czy cokolwiek sam wybierze, niż codziennie wspinać się po rusztowaniach albo dźwigać ciężkie pudła. Tak samo postrzegam zagadnienie kontaktu z ludźmi. Moim zdaniem lepiej jest samemu wybierać, z kim i w jakich okolicznościach chcesz się spotkać, niż codziennie przebywać z osobami ze swojej firmy, które może niekoniecznie lubisz.

Niestety, brak bezpośredniego kontaktu ze współpracownikami może zmniejszać szanse na awans, dla którego – jak wiadomo – bardzo ważny jest networking.

8. Możesz pracować z dowolnego miejsca

To prawda i jest to duża zaleta takiej pracy. (W moim przypadku nie jest to do końca prawda, ale pomówmy o przypadku przeciętnym, kiedy do pracy wystarcza laptop i dostęp do Internetu.) Istnieje grupa ludzi – tzw. „cyfrowych nomadów”, którzy łączą pracę zarobkową z możliwością podróżowania. Takie osoby celowo szukają pracy możliwej do wykonywania zdalnie, aby jeździć i przebywać tam, gdzie chcą. Mogą wtedy odwiedzać różne kraje bez konieczności brania na ten czas urlopu albo po prostu pomieszkiwać gdzieś, gdzie jest ciepła pogoda, smaczne jedzenie, piękna przyroda, a koszty życia są niskie.

Z drugiej strony, pracę zdalną można podjąć właśnie po to, aby nie być zmuszonym do wyjazdu ze swojego miejsca zamieszkania. Ktoś, kto nie jest już młody, zdrowy i wolny od wszelkich zobowiązań, ale ma żonę czy męża również pracującego w tym samym mieście, dzieci chodzące do szkoły, starszych rodziców pod opieką, własne mieszkanie kupione na kredyt, zaczyna się zastanawiać na swoim ubezpieczeniem zdrowotnym i emerytalnym albo po prostu czuje się patriotą, może nie chcieć emigrować w poszukiwaniu dobrej pracy. Równocześnie ciekawe, zgodne z wykształceniem i zainteresowaniami oraz dobrze płatne oferty łatwiej jest znaleźć w dużych miastach (jak Warszawa, Wrocław, Gdańsk) oraz w bardziej rozwiniętych krajach (jak Niemcy, Wielka Brytania, USA), a projekty prawdziwie innowacyjne na skalę światową skupione są w pewnych miejscach, jak Kalifornia czy Londyn. Znalezienie pracy zdalnej może więc pozwolić na zatrudnienie przy ciekawych projektach bez konieczności przeprowadzki czy emigracji.

9. Masz więcej czasu, bo nie musisz dojeżdżać

To jest prawda i zarazem istotny powód, dlaczego lubię pracę zdalną. Ilość czasu wolnego od zawsze była dla mnie ważną rzeczą. Większość z nas wolałaby chyba w ogóle nie musieć pracować, ale życie z samych zysków ze swojego majątku wymaga zgromadzenia takiej sumy pieniędzy, że ani ja, ani większość osób nigdy zapewne się takiej nie dorobi (kiedyś z kolegami policzyliśmy, że to minimum 2 miliony złotych). Wprowadzenie bezwarunkowego dochodu podstawowego również nie wygląda na realną perspektywę w najbliższym czasie. Innym dobrym rozwiązaniem byłoby znaleźć pracę na niepełny etat (np. 4/5 albo 3/5), ale na to pracodawcy rzadko się zgadzają, jeżeli kandydat nie ma jasnego powodu ku temu, jak na przykład, kiedy jest studentem. (Zorganizowanym robotnikom w minionych wiekach udało się wywalczyć 40-godzinny tydzień pracy, ale najwidoczniej mimo postępu i zachodzących obecnie przemian społeczno-ekonomicznych trudno jest przekroczyć ten pułap.)

Tak więc praca, do której nie trzeba codziennie dojeżdżać, to najlepsze, co można pod tym kątem zrobić. Każda godzina dziennie zaoszczędzona na staniu swoim autem w korku albo siedzeniu w autobusie, to godzina, którą można poświęcić rodzinie, swojemu hobby albo nawet i pracy. W każdym radzie jest to czas lepiej wykorzystany, a nie zmarnowany.

10. Praca zdalna z domu jest lepsza

Moim zdaniem to prawda. To jest oczywiście subiektywna opinia i niewykluczone, że i ja po pewnym czasie zmienię zdanie. Póki co jednak, uważam, że praca zdalna jest lepsza od pracy na miejscu w biurze, bo chociaż posiada pewne wady (brak bezpośredniej komunikacji z koleżankami i kolegami z zespołu), to jednak oszczędność czasu i komfort związany z tym, że nie trzeba codziennie dojeżdżać do biura, można urządzić swoje stanowisko pracy dowolnie według swoich możliwości i upodobań, jak również możliwość pracy nad ciekawymi projektami bez konieczności wyjazdu do dużego miasta czy za granicę w pełni to wynagradza.

Czytaj więcej: 

• Jak pozyskać klientów przez interent?
• Kurs pozyskiwania klientów przez internet.

Opracowanie tekstu: Adam Sawicki.

Artykuł Praca zdalna z domu – zalety i wady okiem programisty pochodzi z serwisu Cyfrowi Nomadzi.

Antek jest człowiekiem, który wciągnął mnie na ścieżkę cyfrowego nomadyzmu. Od dawna chciałem zrobić z nim wywiad i zapytać o to i owo. Rozmawiam z nim, o tym dlaczego tak lubi Azję Południowo-Wschodnią, jaka jest przyszłość pracy zdalnej i o tym jak został zdalnie pracującym specjalistą.

Na wstępie powiedz naszym czytelnikom gdzie teraz jesteś i co porabiasz?

Jestem na samej północy Wietnamu, w górach przy granicy z Chinami, gdzie przyjechałem na motocyklu z Sajgonu. A ogólnie to od czterech lat pracuję zdalnie jako programista aplikacji mobilnych, podróżując po Azji Południowo-Wschodniej.

Nieźle! Porozmawiajmy może o szczegółach. Jak łączysz tę podróż z pracą? Robisz research czy idziesz na żywioł? Sprawdzasz ile czasu zajmie ci przejazd albo czy droga jest przejezdna? Jak to ogarniasz?

No taki minimalny robię, jeśli przewiduję że mogą być kłopoty. Pracując, zwłaszcza gdy gonią terminy, masz poumawiane rozmowy na Skype, działasz z innymi ludźmi, nie można sobie za bardzo pozwolić na zniknięcie na kilka dni bo się okazało, że utknąłem w jakiejś wiosce w środku dżungli. Więc ogólnie staram się zminimalizować tego typu ryzyko – jeśli wiem że mam akurat dużo pracy, to nieraz czekam na weekend albo wręcz aż będzie trochę spokojniejszy okres.

Czyli to nie jest tak, że w trakcie tej praco-podróży zmieniasz lokalizację co dzień albo nawet co trzy?

Różnie. W tej chwili akurat jeżdżę na motorze, więc się więcej przemieszczam, choć i tu mi się zdarzały postoje na kilka tygodni. Ale miałem okresy że wynajmowałem wręcz mieszkanie na miesiąc lub dłużej – np. w Chiang Mai w Tajlandii. Generalnie na pewno podróżuję dużo wolniej niż jakbym nie pracował jednocześnie, nawet jeżdżąc na motorze staram się dobierać nieco krótsze odcinki dzienne, by zostało jeszcze odpowiednio dużo czasu na pracę. Niemniej mi taki slow-travel bardzo odpowiada. Jeszcze zanim zacząłem zdalnie pracować to często spędzałem dużo czasu w jednym miejscu.

Krótki postój w drodze do pracy, gdzieś w górach Wietnamu – fot. Antek Myśliborski – zobacz więcej zdjęć z Wietnamu jego Facebooku

A jak to jest z hotelami, szukasz następnego zanim opuścisz poprzedni?

Jeśli idzie o hotele to zazwyczaj nie ma takiej potrzeby, zwykle da się znaleźć z marszu, co ma ten plus, że można obejrzeć na ile się nada na tymczasowe biuro. Ale bywają miejsca i okresy, gdy warto sobie zabezpieczyć lokum, np. w czasie świąt.

A jak to wygląda, jeśli chodzi o ergonomię pracy? Teraz pracujesz z hoteli, wynajmowałeś pokoj, zdarzyło Ci się też pracować kilka razy z knajp na plaży… To raczej nie są miejsca przystosowane do pracy przy komputerze. Jesteś w stanie pracować dzień w dzień przez lata przy niewygodnych stołach?

No bywa ciężko, czasem zdarza mi się że w ogóle nie ma stołu i muszę pracować siedząc na łóżku – co nie dość że nie jest zbyt wygodne, to trzeba zwalczyć natychmiast ogarniającą człowieka senność. W dużych miastach, a także w miejscowościach popularnych wśród cyfrowych nomadów pojawia się coraz więcej miejsc co-workingowych, które poza ew. towarzystwem oferują zwykle tez przyzwoite stanowiska pracy. Także wynajmując mieszkanie na dłużej, a często nawet pokój w hotelu na kilka dni, staram się znaleźć taki, który oferuje jakieś sensowne warunki do pracy. Dlatego też często jak już takie miejsce znajdę to siedzę tam trochę dłużej.

Mam wrażenie, że to co dla Ciebie jest sensownym miejscem do pracy (krzesło i stolik) dla mnie byłoby męczarnią No, ale wróćmy do początku. Skąd w Twoim wypadku wziął się pomysł na pracę zdalną?

Kilka lat temu będąc na Filipinach zaprzyjaźniłem się z pewnym miejscowym wydawcą magazynu. Chciał stworzyć wersję na telefony. Miał kogoś kto miał mu przygotować aplikację do tego, ale na bardzo niekorzystnych warunkach. Pomyślałem, że w sumie to chętnie bym trochę popracował zawodowo – byłem wtedy w podróży od prawie roku – i nauczył się czegoś nowego, więc zaoferowałem mu, że mógłbym mu taką aplikację stworzyć – dużo korzystniej. Ostatecznie z tego projektu nic nie wyszło, ale pomysł zakiełkował.

O, świetna historia! Zupełnie inaczej sobie to wyobrażałem Pomysł zakiełkował i co z nim zrobiłeś? Jak udało Ci się przejść od idei do realizacji?

Pogadałem z kumplem z którym pracowałem wcześniej – a który wówczas zajmował się pisaniem takich aplikacji – żeby mi opowiedział o co w ogóle w tym chodzi. Wkrótce potem okazało się, że wyskoczył mu jakiś projekt, którego nie mieli kim obstawić i zaproponował mi udział. Początek był ciężki. Wówczas nie miałem nawet smartfona, używałem wciąż 10-letniej Nokii 6310i, musiałem więc nie tylko nauczyć się jak pisać aplikacje, ale nawet jak w ogóle obsługiwać taki telefon. No, ale się udało. Potem już było nieco z górki, powoli przyszły kolejne projekty, powracający klienci, stała współpraca.

Czyli trochę tak jak u mnie. Szukanie okazji, a potem włożenie dużego wysiłku w to, by ją wykorzystać. A powiedz mi, nie męczy Cię to? Nie tęsknisz czasem za powrotem do przeszłości i pracą w biurze? Razem z ludźmi, z ustalonym rytmem dnia?

Szczerze – to ja kompletnie nie jestem stworzony do takiej regularnej pracy w biurze. Zdecydowanie nie jestem osobą, co wstaje wcześnie rano, zawsze o tej samej porze. Zwykle otrzymywałem o to burę jak jeszcze pracowałem normalnie. Szybko zaczyna nużyć mnie ciągle ta sama droga do pracy, ta powtarzalność, to że ciężko rozróżnić dni od siebie. Więc pod tym względem praca zdalna była dla mnie raczej wybawieniem. Fakt, że czasem fajnie jest móc do kogo gębę otworzyć w trakcie pracy, ale stosunkowo skutecznie tę lukę wypełniają rozmaite komunikatory internetowe. No i wspomniane wcześniej biura co-workingowe czy choćby praca z kawiarni.

Biuro na tarasie w pobliżu wysp Komodo (Indonezja) – fot. Antek Myśliborski – zobacz więcej zdjęć z Wietnamu jego Facebooku

No właśnie, coworkingi… jak to wygląda w praktyce? Na ile ma się tam okazję rzeczywiście z kimś porozmawiać w trakcie pracy, a na ile wszyscy są skupieni na swoich zajęciach i odzywają się do innych dopiero pod koniec dnia, w przerwie na lunch albo w ogóle?

To, co w pewien sposób mnie zaskoczyło, w porównaniu z pracą w biurze wcześniej, to że faktycznie w co-workingach ludzie pracują, i to ostro. Z pewnością niejeden szef chciałby mieć tak zmotywowanych pracowników. Ale da się poznać ludzi, ja sporo poznałem – zwłaszcza w Chiang Mai. Zwykle jest jakaś kuchnia, wspólna przestrzeń – jak się wybierzesz na kawę i trafisz, że ktoś prócz Ciebie tam jest, to można porozmawiać. Często też ktoś skrzykuje ekipę na obiad czy piwo po pracy. W sumie taki dość fajny balans, jak jest za dużo pogaduch i luzu to się niewiele zrobi. Choć są i takie miejsca gdzie bywałem jedynym użytkownikiem, ew. ludzie przychodzili stricte popracować, ale się nie integrowali zbytnio – tak jest zwłaszcza w miejscach nastawionych na lokalnych klientów.

Okej, dzięki Przejdźmy do kolejnej części… Myślisz, że pracując zdalnie nauczyłeś się czegoś, czego nie nauczyłbyś się pracując w biurze? O sobie, o świecie. Nie chodzi mi o zobaczenie nowych miejsc, w których wcześniej nie byłeś.

Hmmm.. Ciężko mi odpowiedzieć na to pytanie – wcześniej bardzo dużo już podróżowałem, więc nie było tu takiego momentu “iluminacji” związanego z przyjęciem nagle radykalnie innego stylu życia czy wyjazdem w kompletnie inny krąg kulturowy. Raczej dwie naprzemienne fazy mojego życia – “w podróży” i “w pracy” scaliły się w jedność.

Pewnie doceniłem jak istotna jest klimatyzacja w tropikach – to, co dotąd uważałem za zbytek i luksus obecnie jawi mi się jako konieczność – bez niej ciężko się skupić na czymkolwiek. Lee Kuan Yew, twórca współczesnego Singapuru, wymienia klimatyzację jako sekret sukcesu swego państwa, najważniejszy wynalazek, który umożliwił normalną pracę w tropikach.

Ale ogólnie nie przeceniałbym samo-uświadamiającej czy edukacyjnej roli bycia cyfrowym nomadą. Mimo iż można w danym kraju pobyć nieco dłużej niż może sobie pozwolić na to typowy urlopowicz, to trudno jest osiągnąć takie pełne zanurzenie, jak wtedy gdy się tam wyemigruje na stałe i pracuje z lokalnymi ludźmi albo nie jest się np. reporterem, którego zawód zmusza do solidnego zgłębienia jakiegoś tematu.

Luźniejszy dzień w pracy gdzieś na Filipinach – fot. Antek Myśliborski – zobacz więcej zdjęć z Wietnamu jego Facebooku

Myślisz, że taki sposób życia jest dla każdego? Są jakieś cechy poza tymi oczywistymi, czyli odpowiedzialnością, dobrą organizacją pracy, samodzielnością, które aspirujący cyfrowy nomada powinien mieć lub rozwinąć?

Na pewno nie dla każdego. Przede wszystkim nie dla osób, które cenią sobie stabilizację, myślą na poważnie o założeniu rodziny (czy mają rodzinę), no i oczywiście nie dla osób, które nie przepadają za podróżami.

Wszystko to piękne. Podróże, egzotyka, dużo nowości. A co z negatywnymi stronami bycia cyfrowym nomadą?

Wspomniany brak stabilizacji. Bycie w ciągłej podróży, prócz wielu zalet, ma też swoje wady – nie masz miejsca, które możesz nazwać domem, urządzić po swojemu. Nawet jak wynajmiesz coś na nieco dłużej, to mówimy o miesiącach raczej niż latach (spotkałem wprawdzie osoby, które siedziały już bardzo długo np. w Chiang Mai, pracując zdalnie, i zdążyły w pewien sposób zapuścić korzenie tam, ale moim zdaniem w takim przypadku raczej mówiłbym o nieformalnych expatach/imigrantach niż nomadach). To o czym rozmawialiśmy: często trzeba pracować w niezbyt optymalnych warunkach, nieraz oprócz problemów z krzesłem, trzeba walczyć z brakiem internetu, prądu czy pracować do rytmu ryczącego karaoke dobiegającego z sąsiedniego budynku.

No i to, że tak do końca nie jesteśmy jednak na wakacjach – wokół tyle ciekawych miejsc, ludzi, sytuacji, a tu trzeba codziennie wygospodarować te ileś godzin na pracę.

Przyszłość. Jak postrzegasz przyszłość pracy zdalnej? Ma potencjał by stać się czymś mainstreamowym czy jeszcze długo, a może na zawsze, pozostanie czymś niszowym?

Ciężko przewidywać przyszłość, ale nie wydaje mi się, by szybko stała się czymś mainstreamowym. Nawet w IT, gdzie teoretycznie najłatwiej by coś takiego mogło się zadziać i gdzie zyski byłyby największe (wszędzie chronicznie brakuje programistów, zamiast więc konkurować o ograniczone zasoby na miejscu, teoretycznie najsensowniej byłoby otworzyć się na pracowników z całego świata) to wciąż niszowa sprawa. Większość firm woli mieć pracowników na miejscu w biurze.

Częściowo to wynik nieufności do tego typu współpracy – przede wszystkim w kwestii kontroli pracownika. Ale są też np. kwestie organizacyjne. Aby firma mogła skutecznie pracować zdalnie, potrzeba dużo lepszej i sformalizowanej organizacji. Nie da się już większości spraw ustalać “na gębę”.

Tak czy siak, nawet jeśli praca zdalna, taka że się siedzi w kapciach przed komputerem w domu, stanie się bardziej powszechna, cyfrowy nomadyzm moim zdaniem pozostanie niszą. Na pewno jeszcze urośnie, ciężko przewidzieć jak bardzo, ale urośnie – ale nigdy nie stanie się zjawiskiem masowym – z powodów o których dyskutowaliśmy wcześniej, większość ludzi jednak ceni sobie stabilizację. Ale możliwe, że tak jak dziś popularne są – zwłaszcza na Zachodzie – podróże “gap year”, tak może więcej osób zdecyduje się na taką przygodę przez pewien czas. Ale jako bardziej permanentny styl życia – pozostanie niszą.

Prawie tak piękny jak “Czas Apokalipsy” – widok z pokoiku gdzieś w Wietnamie – fot. Antek Myśliborski – zobacz więcej zdjęć z Wietnamu jego Facebooku

A Twoja własna najbliższa przyszłość? Jakieś plany?

Powoli kończę trasę po Wietnamie i myślę co dalej. Kusi mnie powrót do Sajgonu przez Laos i Kambodżę (motorem oczywiście). Latem pewnie tradycyjnie, jak co roku, do Europy na kilka miesięcy.

Nadal Azja Południowo-Wschodnia? Siedzisz tam już od kilku ładnych lat. Skoro nie chcesz jej opuścić to zdradź nam chociaż dlaczego tak ją lubisz

No jakoś nie mogę się wyzwolić :). Od dawna myślę, żeby spróbować czegoś innego, może Meksyk, może Kolumbia, ale wciąż póki co wracam tam. Azja Południowo-Wschodnia to spory, bardzo zróżnicowany, zarówno przyrodniczo jak i kulturowo, obszar. Masz tu wszystko: dzikie dżungle, wysokie góry, tropikalne wyspy jak i supernowoczesne miasta. Są zarówno miejsca doskonale przygotowane pod turystów jak i strony gdzie nie spotkasz “białasa” tygodniami. Miejscowi ludzie są zwykle bardzo mili, jedzenie świetne, jest bezpiecznie. Można i przeżyć prawdziwą przygodę w dzikiej dżungli, ponurkować na najlepszych rafach na świecie, zanurzyć się lokalnej kulturze i odbyć swoistą podróż w czasie jak i poimprezować do upadłego. Im dłużej siedzę tym więcej pomysłów się pojawia co by można jeszcze zwiedzić, zrobić. Dodaj do tego jedne z najniższych cen na świecie i niezła infrastrukturę – i masz idealny region dla cyfrowego nomady

Artykuł Azja Południowo-Wschodnia to idealny region dla cyfrowego nomady. Wywiad z Antkiem Myśliborskim pochodzi z serwisu Cyfrowi Nomadzi.