Gdy pierwszy raz zastanawialiśmy się dokąd kupić bilet w jedną stronę, każde z nas rozważało którąś z następujących opcji: Meksyk, Chiny, USA, Madryt lub Wyspy Kanaryjskie. Ostatecznie oboje wybraliśmy te ostatnie i z perspektywy czasu wydaje nam się, że była to bardzo dobra decyzja.

Co sprawia, że Wyspy Kanaryjskie to idealne miejsce do rozpoczęcia przygody z pracą zdalną?

• 5h samolotem z Polski;
• bilety od 300 zł w jedną stronę;
• brak wiz czy pozwoleń na długi pobyt i pracę;
• honorowane polskie ubezpieczenie zdrowotne (ZUS, a dokładniej EKUZ);
• przyjemne całoroczne temperatury (15 – 30);
• dobra infrastruktura (internet, drogi, mieszkania);
• świetne warunki do (wind) surfingu i kite surfingu;
• przystępne ceny;
• kilka(-naście?) przestrzeni coworkingowych.

Znaczy to, że możemy łatwo i szybko rozpocząć przygodę z cyfrowym nomadyzmem nie narażając się na “utknięcie” na drugim końcu świata. Jednocześnie nie potrzebujemy robić przesadnego researchu, by ogarnąć miejscową rzeczywistość. To tropiki na wyciągnięcie ręki (geograficzna szerokość Florydy i Sahary Zachodniej). Swoisty świat w miniaturze – od subtropikalnych lasów deszczowych na Teneryfie, po pustynie Fuerteventury.

Z 7 wysp archipelagu mieliśmy w sumie okazję pracować na 4 z nich: Fuerteventurze, Gran Canarii, Teneryfie oraz chwilowo z Lanzarote. Przyjrzyjmy im się pobieżnie, a potem przejdziemy do kosztów życia.

Fuerteventura

Latarnia na północy wyspy w pobliżu El Cotillo – fot. Michael Caven

Nasza ulubiona wyspa. Polecamy osobom, które szukają spokoju, oddechu, szerokich piaszczystych i niezatłoczonych plaż, entuzjastom sportów wodnych oraz pustynnych krajobrazów. Imprezowicze mogą ją sobie darować, ponieważ poza średniej klasy dyskotekami w Corralejo niewiele się tu dzieje. Wszystkim natomiast polecamy unikanie miejsc popularnych wśród masowych turystów typu Morro Jable, Gran Tarajal czy Castillo Caleta de Fuste. To takie kanaryjskie odmiany Mielna.

Fuerteventura to też świetny wybór dla entuzjastów kite surfingu. Obok Tarify (kontynentalna Hiszpania) stanowi chyba najlepsze miejsce w Europie i okolicach do uprawiania tego sportu. Zawodowcom polecamy zachodnie wybrzeże cieszące się stabilnymi (i niejednokrotnie silnymi) wiatrami i dużymi falami. Początkujący natomiast powinni pomyśleć o okolicach Playa de Sotavento i Costa Calma (wbrew nazwie), gdzie także wieje, ale prawie nie ma fal.

Fuerteventura to mekka sportów wodnych: surfingu, windsurfingu i przede wszystkim kite’ów. 

Fuerteventura świetnie sprawdzi się także w przypadku surferów. Tutaj w grę wchodzi w zasadzie tylko zachodnie i północne wybrzeże. Corralejo, Isla de los Lobos, El Cotillo to miejsca, w których bez obawy o nadmierne zatłoczenie można surfować przez cały rok.

Ostatnimi czasy na Fuercie zaczęło też dziać się co nieco w nomadycznych klimatach wraz z otwarciem Hub Fuerteventura – pierwszej na wyspie przestrzeni coworkingowej i colivingowej. Cena miesięcznego coworkingu to 150€, a noclegi w przypadku przynajmniej 30 dniowego pobytu zaczynają się od 18€ za dzień.

Gran Canaria

Liczące około 500 metrów wysokości klify w zachodniej części wyspy – idealne miejsce na samochodową przejażdżkę.

Dobry wybór, jeśli zależy nam na bliskości dużego miasta i wszystkich związanych z nim udogodnień. Las Palmas de Gran Canaria liczy prawie 400 tysięcy mieszkańców i w zasadzie jest jedynym miastem “z prawdziwego zdarzenia” na całych wyspach. Znajdziemy tu w zasadzie wszystko: centra handlowe, mariny, mnogość klubów muzycznych, miejscówki do surfingu (południowa część Playa de Las Canteras), dobre spoty do paralotniarstwa (nadmorskie wzgórza) oraz przynajmniej trzy coworkingi (od 95€ za miesiąc w przypadku SwapCoworking lub 150€ w wypadku bardziej wypasionego CoworkingC).

Jedyne czego może brakować to cisza i spokój, ale jeżeli tych potrzebujemy tylko od czasu do czasu, to Gran Canaria jest o tyle fajna, że stanowi najlepszy hub lotniczy na wyspach. Możemy więc szybko dostać się na spokojniejsze części archipelagu (La Palma czy La Gomera), a nawet na leżące nieco dalej Wyspy Zielonego Przylądka.

Z Gran Canarii powinni być zadowoleni imprezowicze, którzy powinni poszukać czegoś na południu wyspy w okolicach słynącego z klubów Maspalomas.

Diuny w okolicach Maspalomas

Natomiast dla osób żądnych morskich przygód i mogących pozwolić sobie na 2-3 tygodnie przerwy w pracy mariny Las Palmas de Gran Canaria to najlepsze miejsce by złapać jachstopa na Karaiby lub do Brazylii.

Gran Canaria przyciąga coraz więcej cyfrowych nomadów, w tym artykule poczytacie o tym, co aktualnie dzieje się na wyspie w tym temacie. 

Teneryfa

Wyspy Kanaryjskie w pigułce. Znajdziemy tu subtropikalne lasy deszczowe (Anaga), góry (Teide – 3718 m – najwyższy szczyt Hiszpanii), całkiem znośne plaże (np. Playa de la Tejita) czy nawet “dużawe” miasto (Santa Cruz de Tenerife – 200 tysięcy mieszkańców). Pewną niedogodność może stanowić fakt, że na wybrzeżu w zasadzie nie ma dzikich miejsc i wszystko jest mniej lub bardziej zagospodarowane. Wyjątek stanowi serce wyspy zajęte przez wulkan Teide.

Teide… najlepiej na nią wejść, ale można też skorzystać z kolejki linowej.

Teneryfa będzie też dobrym wyborem, jeżeli pociąga nas odwiedzenie od czasu do czasu najdzikszej wyspy archipelagu – El Hierro. Jest to bowiem jedyne miejsce, z którego pływają tam promy (samolotów w ogóle brak).

Znajdziemy tu także przynajmniej pięć przestrzeni coworkingowych. Większość z nich ulokowana jest w Santa Cruz de Tenerife, a ceny miesięcznego abonamentu (8h dziennie) zaczynają się od 95€ w przypadku Coworking Anaga. Ciekawą alternatywą może być droższy (od 175€ / miesiąc) Coworking in the Sun położony w spokojniejszym Puerto de la Cruz i oferujący także kursy językowe czy coliving (od 488€ / miesiąc).

No dobrze, zerknijmy teraz na kwestie praktyczne. Ile to wszystko kosztuje?

Ile kosztuje mieszkanie na Wyspach Kanaryjskich?

Przy dłuższym pobycie najsensowniejszym wyborem jest wynajęcie mieszkania. Z naszego doświadczenia wynika, że ceny w nowoczesnym apartamentowcu z basenem, 100 m od morza zaczynają się w takim wypadku od 650€ na miesiąc. Przy krótszym pobycie w rodzaju 1 miesiąca rosną do około 800€. Mówimy tu o zacnym lokum – 2 piętra, 120 m² – które łatwo można dzielnić z innymi. Tak było w wypadku mieszkania na Fuerteventurze (El Cotillo), w którym spędziliśmy 3 miesiące.

Dla porównania w popularnym wśród urlopowiczów Los Cristianos (Teneryfa) płaciliśmy 450€ za 3 tygodnie. Mieszkanie posiadało 2 sypialnie, fajny salon i duży balkon. Znajdowało się 10 minut spacerem od głównej plaży.

W obu wypadkach mowa o cenach z 2016 roku w szczycie sezonu (lipiec – wrzesień).

W przypadku AirBnb ceny zaczynają się od 15€ za dzień w dormitoriach licznych surf housów i 20-25€ za dzień w przypadku pokoi, domów i mieszkań.

Jakie są koszty życia na Wyspach Kanaryjskich?

Jest drożej niż w Polsce, ale bez tragedii. W normalnych restauracjach ceny dań obiadowych (polecamy owoce morza, szczególnie paella) zaczynają się od 8-10€, a porcje są często na tyle duże, że wystarczą dla dwóch osób (naszej postury).

Ceny w sklepach są jakieś 10-30% wyższe niż w Polsce za wyjątkiem alkoholu i papierosów (niższy podatek VAT niż w Polsce czy kontynentalnej Hiszpanii). Dobre wino stołowe można dostać w cenie poniżej 2€. Możemy tu polecić nasze ulubione tempranillo spod znaku Los Molinos. Jeśli chodzi o sieci marketów to najlepszy stosunek jakości do ceny wydaje się mieć hiszpańska Mercadona oraz niemiecki Aldi.

Przystępnie też prezentują się ceny wynajmu aut. W 2014 roku za 8 dni wynajmu Seata Ibizy zapłaciliśmy 90€. Wynajmując auto warto zwrócić uwagę na to czy standardowe ubezpieczenie pokrywa poruszanie się po innych wyspach niż te, z której wzięliśmy auto.

I jak myślicie? Czy Kanary to dobry wybór na rozpoczęcie przygody z cyfrowym nomadyzmem czy jednak wolelibyście zacząć do Tajlandii albo Filipin?

Więcej o Kanarach: 

• Praca zdalna z Fuerteventury
• Gdzie pierwszy raz na kitesurfing?
• Gran Canaria. Plażowanie w środku zimy.

Artykuł Wyspy Kanaryjskie dla cyfrowych nomadów pochodzi z serwisu Cyfrowi Nomadzi.

Cyfrowy nomadyzm, jako styl życia, kojarzy się z czymś finansowo niedostępnym. Podróż na drugi koniec świata i przeprowadzka w tropiki na pierwszy rzut oka wydają się czymś drogim. Praca z wynajętego domu na plaży, albo nawet z przestrzeni coworkingowej – marzeniem. W tym tekście chcę udowodnić, że jako digital nomad w tropikach można żyć tanio, taniej niż w Polsce… czyli nawet oszczędzać.

Jak będzie wyglądał cyfrowy nomadyzm po Polsku? Czy faktycznie stać nas na takie koszty, to by jako digital nomads za złotówki prowadzić przyjemne i łatwe życie pod palami? Większość osób, z którymi rozmawiam na ten temat, znacząco unosi brwi, gdy mówię, że przeprowadzka w tropiki dla wielu freelancerów, nawet tych ze swoimi rodzinami, może oznaczać oszczędność. Przecież są takie miejsca na świecie, gdzie możemy niedrogo mieszkać nad oceanem, infrastruktura jest już dobrze rozwinięta, a koszty życia w porównaniu z Polską, mogą być znacząco niższe. Bohaterką tego tekstu będzie sympatyczna i popularna wśród nomadów Tajlandia.

Zostań nomadą i… oszczędzaj

Cyfrowy nomadyzm w samym swoim założeniu ma to, żeby zarabiać w jak najsilniejszej walucie a wydawać tam gdzie jest tanio. Jeśli zarabiasz w złotówkach a mieszkając w dużym mieście w Polsce starcza ci od pierwszego do pierwszego, to wyjazd do takich krajów jak choćby bezpieczna, sprawdzona i popularna Tajlandia, da ci możliwość, by oszczędzić około 15%-30% budżetu lub zwiększyć standard życia – wynająć mieszkanie dla siebie, pracować z przestrzeni coworkingowej, jeść w restauracjach, podróżować, albo po prostu nie musieć pracować tak dużo i mieć więcej czasu dla siebie (albo czas na poznanie poznanie społeczności nomadów i budowanie własnego biznesu online).

Tajlandia cieszy się ogromnym powodzeniem nie tylko dlatego, że jest tania. Ma świetną infrastrukturę, mnóstwo przestrzeni coworkingowych, rosnącą społeczność cyfrowych nomadów (w Chiang Mai mieszka 5 tys. nomadów z całego świata), łatwo jest wynająć skromne ale nowe mieszkanie w cenie do 1000 zł za miesiąc, jedzenie jest pyszne, a posiłek na ulicy można kupić za około 4-5 zł. Poza tym z Europy można się tam dostać stosunkowo tanio przez Sztokholm, skąd jest najwięcej lotów do stolicy Tajlandii.

Jak ocenić koszty na start? Na przykład w Tajandii?

Jeśli rozważasz wyjazd na stałe, niezależnie od tego dokąd się wybierasz, najbezpieczniej będzie jeśli będziesz mieć odłożone pieniądze na minimum 3 miesiące życia na miejscu plus koszty powrotu (kupienia biletu lotniczego). Nienaruszalny finansowy 3-miesięczny margines, w moim przekonaniu, to minimum pozwalające na stosunkowe spokojne życie (przy założeniu, że oczywiście cały czas pracujemy i zarabiamy na bieżące wydatki).  Jeśli nie interesuje cię Tajlandia i chcesz zobaczyć jakie inne miejsca mieszczą się w ramach twojego budżetu, możesz skorzystać z wyszukiwarki Nomadlist.com.

Wszystko zależy od miejsca, do którego chcesz jechać, ale przykładowo, trzymając się Tajandii, lokalne ceny wyglądają tak:

Wynajem mieszkania
Za kwotę 1000-1200 zł – w przypadku Tajlandii kwota ta pozwala na wynajęcie ładnego, małego mieszkania w nowym kompleksie razem ze sprzątaniem, albo na wynajęcie pokoju w hotelu. Na facebookowej grupie Chiang Mai digital nomads zdarzają się także oferty małych mieszkań poniżej 900 zł, także cytowana wyżej cena to średnia. Bo znajdą się i tacy, którzy wychodzą sobie mieszkanie i za 700 zł.

https://www.youtube.com/watch?v=Rn0GJU1mpFI

Za kwotę 2500 zł – możemy liczyć na 2 lub 3-pokojowe mieszkanie w centrum lub  domek z basenem poza centrum, albo mieszkanie suite w hotelu (Opium Hotel w Chaing Mai – suite składający się z sypialni, living roomu i kuchni, w nowoczesnym hotelu z basenem, siłownią i codziennym sprzątaniem to koszt 666$ miesięcznie).

Jedzenie
4.5 zł – taki mniej więcej jest koszt tajskiego dnia na ulicy, a jak wiadomo tajskie dania są pyszne
50 zł – koszt 3-daniowej kolacji dla dwóch osób w przyzwoitej restauracji w zachodnim stylu

Transport
350 zł – lot regionalny w obie strony do Wietnamu lub Sajgonu tydzień przed wylotem
300 zł – lot krajowy na wyspę Ko Lanta kupowany tydzień przed wylotem

Sport i rozrywka
120 zł – średnia cena miesięcznego karnetu na siłownię
17 zł – bilet do kina (multiplex)

Coworking

300-400 zł za biurko to wydatek na miesiąc za pracę z Pun Space, najpopularniejszego coworkingu Chiang Mai.

600 zł to cena za biurko w KoHub, coworkingu na wyspe Ko Lanta.

Dokładne ceny kosztów życia w Chiang Mai, a także ceny życia w innych miejscach na świecie możesz sprawdzić na Numbeo. O kosztach życia w Tajnadii słuchałam też ostatnio w podkaście o e-commerce w odcinku Living in Thailand and building a 20k/month dropshipping store with Jony FG EP: 037, który polecam (również, albo przede wszystkich dla tych zainteresowanych dropshippingiem).

[crp]

Podsumowując, wybierając na początek Tajlandię zaoszczędzić możemy przede wszystkim na koszcie wynajmu mieszkania oraz na koszcie jedzenia. Nie są to kwoty i oszczędności tak imponujące jakie odczują osoby z USA czy Wielkiej Brytanii, które przeprowadziły się do Tajnandii, ale takie miejsca jak Chiang Mai osobom zarabiającym w złotówkach również oferują możliwość zaoszczędzenia.

Mając w Tajandii  nieco większy budżet na życie (4000-6000 zł/miesiąc) można pokusić się o pobyt lub wynajęcie czegoś na dłużej na pięknej wyspie Koh Lanta – wyspa od niedawna ma dobry internet oraz świetną społeczność cyfrowych nomadów, dzięki popularnemu coworkingowi KoHub.

Nawet w Europie miejscowości takie jak Tarifa czy Malaga nie są finansowo niedostępne a freelancerzy, którzy dotychczas musieli się sami utrzymać w dużych miastach w Polsce nie odczują znaczących różnic w wydatkach. Koszty życia w Tarfie, najbardziej wysuniętym na południe punkcie Hiszpanii, są porównywalne do kosztów życia w Warszawie. A klimat, atmosfera, piękne położenie nad morzem, mnóstwo okazji do sportów wodnych, takich jak surfing, windsurfing i kitesurfing, oraz rosnąca liczba cyfrowych nomadów, przebywanie i mieszkanie w inspirującej społeczności, to są rzeczy których wartości nie da się przecenić.

Artykuł Digital nomads po polsku, czyli ile to wszystko kosztuje? (Tajlandia) pochodzi z serwisu Cyfrowi Nomadzi.