Czy prowadzenie bloga to dobry pomysł na biznes online? Czy można zarobić na blogu? Można. Obserwujemy tych, którym się udało – czytamy Michała Szafrańskiego, podglądamy Maffashion… i innych, którzy wiedzą, jak zarabiać na blogowaniu. A blogowanie nadal jest tematem z dużym potencjałem.

Dziś każdy to wie, choć mam wrażenie, że polska blogosfera rozszerza się ostatnio szybciej niż kosmos, lecz niestety pędząc gdzieś w stronę próżni. Prawie każdy ma bloga, postuje, wrzuca zdjęcia i zarzuca swoim tworzywem wszystko i wszystkich.

Przeglądam z doskoku i szczerze mówiąc rzadko rzuci mi się w oczy coś ciekawego. Mocno nad tym ubolewam, bo uważam, że w polskiej blogosferze nadal drzemie bardzo duży, niewykorzystany potencjał zarobkowy. Niestety mało osób wie, jak do tego tematu podejść i jak zarabiać na blogowaniu.

Główne metody zarabiania na blogowaniu to:
a) mądra współpraca z markami,
b) mądra sprzedaż własnych produktów,
c) mądra afiliacja.

W tym tekście piszę o kilku podstawowych zagadnieniach, które warto przemyśleć jako bloger, jeśli chcesz mieć bloga, który ma szansę stać się  sensownym źródłem dochodu.

Piszę przede wszystkim pod kątem współpracy z dużymi markami, ponieważ dwa pozostałe podpunkty, które przed chwilą wymieniłam są stosunkowo proste, a co do współpracy z markami istnieje wiele mylnych przekonań.

Jestem bardzo ciekawa, czy zgadzacie się z moimi tezami i moją argumentacją, a jeśli macie coś przeciwko, to równie chętnie posłucham waszych sprzeciwów. Nie krępujcie się umieścić ich w komentarzach pod tekstem.

Teza 1: Czy skarbonka jest pełna pasji?

Są tacy, którzy blogują z pasji po to, aby się kreatywnie wyżyć, dla hobby. Tych ten post ich nie dotyczy i już na tym etapie mogą opuścić salę

Ten post napisałam dla tych, którzy chcą się dowiedzieć, jak zarabiać na blogowaniu. I nie zrozumcie mnie źle – pasja jest bardzo ważną częścią składową blogowania. Jeśli nie mamy hopla w temacie, to będzie nam ciężko znieść niedolę życia blogera, bo z prowadzeniem bloga wiąże się wbrew pozorom bardzo dużo pracy.

Przy tym jednak wszyscy wiemy, że z samej pasji trudno opłacić rachunki, a tym bardziej kupić sobie kilka mieszkań na wynajmem, czy choćby dostać na nie kredyt, jak zrobił to Michał Szafrański, czy dostać-kupić (kto by się w tym połapał) dwadzieścia nowych torebek na miesiąc ze świecącym logo, jak robi to Maffashion.

Dlatego pasja nie powinna być jedynym kryterium decydującym o wyborze tematyki naszego bloga, jeśli chcemy na nim zarabiać.

Teza 2: Nie myśl, że zostaniesz drugą Maffashion lub Szafrańskim (co nie znaczy, że nie możesz zarabiać tak jak oni)

Obecnie potencjał zarabiania na blogowaniu ukryty jest w niszach. Wbrew pozorom znane marki odchodzą od inwestowania w blogi o szerokich zasięgach, idąc w stronę specjalizacji.

Zasięg przestaje być najważniejszym kryterium, staje się nim społeczność stworzona wokół bloga, zaangażowanie i osobowość blogera (influencera).

Mimo tego nadal większość zakładanych blogów to:
a) blogi osobiste,
b) blogi o wszystkim i o niczym,
c) blogi zaliczające się do kategorii, w których jest ogromna konkurencja.

Te rodzaje blogów mają bardzo nikły potencjał.

Przykładowo, jeśli chcesz założyć bloga o oszczędzaniu pieniędzy, to zastanów się, czy masz siłę, ochotę i zasoby (wiedzę, czas i jaja) konkurować z Michałem Szafrańskim. Prowadząc bloga na ten temat, nawet jeśli będzie on bardzo dobry, zawsze będziesz żyć w cieniu Michała.

Próba wstrzelenia się w temat, w którym istnieje bardzo duża i silna konkurencja, zwłaszcza jeśli jest się mdłym i nijakim, jest na tym etapie rozwoju polskiej blogosfery skazana na niepowodzenie.

Teza 3: Nadal jest mnóstwo świetnych pomysłów na dochodowe blogi

Istnieją nieodkryte pokłady doskonałych tematów, których nikt nigdy jeszcze nie ruszył!

Jednak codziennie powstają nowe blogi o gotowaniu dla mam (tak jakby to tylko mamy gotowały), nowe blogi dla młodych kobiet lekko uzależnionych od makijażu (jakby tylko te młode się malowały) i sentymentalno-praktyczne blogi o radości macierzyństwa (jakby macierzyństwo nie miało tej drugiej strony).

• Znajdź zaniedbaną dotychczas niszę.
• A jeśli piszesz o tym, co inni, to przynajmniej znajdź swój unikalny język.
• Wyróżnij się stylem.
• Bądź wyjątkowy.

Czasy wszystkiego dla wszystkich się skończyły.

Aby mieć szansę zarabiać na blogowaniu, powinieneś zagospodarować niszę z potencjałem. Sukces to znalezienie atrakcyjnej niszy, pasja oraz świadome kierowanie treści do określonej grupy odbiorców.

Teza 4: Określ do jakich czytelników chcesz trafić

Jeśli myślisz na serio o tym, jak zarabiać na blogowaniu, to brutalna prawda jest taka, że musisz wiedzieć dla kogo piszesz. Jeśli Twój blog jest skierowany do szydełkujących emerytek, to nie wróżę Ci milionów, bo na promocji włóczki trudno zarobić.

Dlatego tak samo jak planując biznes, określasz, że odbiorcą jest na przykład „kobieta z miasta powyżej 100 000 mieszkańców, po studiach, 30+, zarabiająca 3+”, tak samo musisz zdecydować się, dla kogo tworzysz swojego bloga.

Teza 5: Nazwij się po ludzku

Jeśli chcesz, aby ktokolwiek trafił na Twojego bloga, wybierz nazwę, która dla Twoich czytelników będzie łatwa do skojarzenia, zapamiętania i wpisania do wyszukiwarki.

Jeśli Twoi czytelnicy są na bakier z angielskim, odpuść im zagraniczne nazwy. Najgorsza rzecz, jaką możesz zrobić swoim odbiorcom, to kazać im się uczyć adresu bloga. Nie łudź się, nie zrobią tego.

Przykłady dobrych nazw blogów:
• Pojechana (blog podróżniczy),
• Pani Swojego Czasu (zarządzanie czasem, produktywność),
• Kwestia Smaku (kulinaria),
• Jak Oszczędzać Pieniądze (finanse osobiste).

To są przykłady blogów, na które wchodzi się z marszu, bez zastanowienia.

Teza 6: Tylko profesjonalne blogowanie ma sens

Profesjonalne blogowanie oznacza konieczność prowadzenia bloga tak, jak robią to najlepsi. Jeśli myślisz o tym, jak zarabiać na blogowaniu, podejdź do tego jak zawodowiec.

Profesjonalne blogowanie oznacza przede wszystkim konieczność:
a) posiadania strategii działania na wiele miesięcy do przodu,
b) systematycznej realizacji określonych celów dla bloga,
c) posiadania wiedzy na temat blogowania i tworzenia treści, które będą pochłaniały czytelników,
d) posiadania wiedzy na temat dystrybucji i promocji treści (dobrej znajomości SEO),
e) świetnego wyczucia social mediów,
f) mądrego inwestowania w Facebook Ads,
g) stałego obserwowania najlepszych i uczenia się,
h) wiedzy o tym, jak współpracować z markami.

Warto też zwrócić uwagę na to, że dziś w blogowaniu odchodzi się od blogów osobistych i choć w Polsce nadal osobowość influencera ma bardzo duży wpływ dla reklamodawców, to przede wszystkim liczy się to, jaki masz wpływ na swoich czytelników.

Kto robi to dobrze:
• Michał Szafrański,
• Pani Swojego Czasu.

Teza 7: Jak zarabiać na blogowaniu? Nauczyć się mówić “nie”

Błędem, który popełnia wielu początkujących blogerów, jest przyjmowanie każdej oferty współpracy jak leci i cieszenie się z tego, że są. To droga ku przepaści.

Jeśli chcesz zarabiać na blogu, współpracując z markami, musisz ustalić swoje standardy. Musisz wiedzieć, z jakimi markami chcesz współpracować – jeśli zaczniesz przyjmować oferty od tanich marek, powinieneś zdawać sobie sprawę z tego, że żadna droga marka nie będzie się chciała pojawić na Twoim blogu obok nich.

Nie przyjmuj ofert jak leci, ciesząc się, że ktoś zaoferował współpracę. W ogóle wstrzymaj się z przyjmowaniem ofert na początku, dopóki nie stworzysz własnych zasad współpracy i wszystko nie wyklaruje się w Twojej głowie. Dopiero gdy będziesz się czuć na siłach zaoferować coś porządnego, zacznij myśleć o współpracy.

Dobór partnerów do współpracy to temat rzeka, ale najlepszą zasadą, jaką znam, jest zasada win-win-win, to znaczy przyjmowania tylko takich ofert, które są wartościowe i korzystne z punktu widzenia Czytelników bloga, Partnera i Twojego jako autora, a przy tym są to tematy, na których się znasz.

Wszystkim innym trzeba podziękować.

Właśnie stąd biorą się wysokie stawki współpracy z najlepszymi.

Artykuł Jak zarabiać na blogowaniu? pochodzi z serwisu Cyfrowi Nomadzi.

Połączenie technologii, mobilności, praktycznie wszechobecnego Internetu sprawiły, że mnóstwo zawodów można wykonywać zdalnie, a tym samym z dowolnego miejsca na świecie. Postanowiliśmy zebrać w jednym miejscu wszystkie kluczowe informacje związane z konkretnymi zawodami. W tej części przewodnika przedstawiamy zawód architekta oprogramowania (software architect).

Zawód: Architekt oprogramowania

Mówiąc najprościej architekt oprogramowania to taki programistyczny wizjoner. Tworzy i dogląda całościowej wizji projektu pod kątem technicznym i pilnuje by części tworzone przez programistów łączyły się  w spójną i dobrze funkcjonującą całość. Często oznacza to konieczność zdefiniowania mniej lub bardziej abstrakcyjnej architektury systemu, nad którym trwają prace (np. podziału na komponenty i klasy wyrażonego w języku UML – Universal Modeling Language).

Architekt oprogramowania z reguły odpowiada także za decyzje technologiczne, np. za to jaki software stack (tj. zestaw komponentów, bibliotek lub programów) czy narzędzia zostaną użyte. Doradza developerom i rozwiązuje problemy, z którymi ci sobie nie radzą lub też których sposób rozwiązania będzie miał daleko idące konsekwencje dla dalszej realizacji projektu, długofalowych kosztów jego utrzymania czy zmiany. By temu podołać trzyma rękę na pulsie i wie, w którą stronę IT światek zmierza. Wie, które technologie są wystarczająco rozwinięte i stabilne, by nadawały się do użytku, a z których należy powoli rezygnować.

Jednocześnie to ktoś, kto niekoniecznie jest najlepszym programistą w firmie czy nawet zespole projektowym, ale za to posiada znacznie szersze i bogatsze doświadczenie niż senior developer. Może nie zna na wylot wszystkich niuansów danej biblioteki, ale wie, że świat się na niej nie kończy i można zastąpić ją pięcioma innymi, z których jedna spowoduje problemy z bezpieczeństwem danych, druga z wydajnością, a trzecia będzie w sam raz. Zarabiał bowiem na życie uczestnicząc w różnorodnych projektach, a takie kwestie jak dobre praktyki projektowania obiektowego czy wzorce projektowe to jego druga naturą.

Jak więc możecie się domyśleć nie jest to pozycja, od której można zacząć przygodę z pracą (czy to zdalną czy stacjonarną), ale może stanowić dobry drogowskaz na drodze do zostania cenionym i bardzo dobrze opłacalnym zdalnym specjalistą. No dobrze, ale w takim razie, czego się od takiego wizjonera wymaga, poza wieloletnim i różnorodnym doświadczeniem w tworzeniu oprogramowania?

Co należy umieć, aby znaleźć pracę jako architekt oprogramowania?

Dobry architekt to prawie szafa samogracją. Nie tylko powinien dobrze znać problematykę baz danych (obecnie zarówno relacyjnych jak i no-SQL), mieć doświadczenie z rozmaitymi systemami cache’owania danych czy popularnymi ostatnio systemami wyszukiwania tekstowego (jak np. Elastic Search), ale też pokruszyć przynajmniej kilka zębów na big data (a najlepiej uczeniu maszynowym). Jakby tego było mało wypadałoby też, by dobrze orientował się w takich kwestiach jak systemy kolejkowe (np. Rabbit MQ czy Amazon SQS), oczywiście był obyty z technologiami chmury (np. Azure czy Amazon Web Services), nie najgorzej znał problematykę wirtualizacji i konteneryzacji (np. w rodzaju popularnego ostatnio Dockera), a nawet platformy służące do zarządzania nimi (w rodzaju googlowego Kubernetes).

Przykładowy diagram UML.

Oczywiście porządny software architect powinien też mieć dobrze rozwinięte umiejętności komunikacyjne i społeczne, by sprawdzać się w roli tech leada, który zarówno pomoże kolegom rozwiązać problemy programistyczne jak i tchnie w nich ducha współpracy i podnoszenia własnych umiejętności. Nie jest wykluczone także, że pracując na takim stanowisku trzeba będzie współpracować z testerami (wypadałoby więc znać się co nieco i na bieżących trendach, np. automatyzacji czy TDD w różnych odmianach) albo nawet komunikować się z klientem docelowym (choć to już raczej buty project managera). 

Oprócz tego trzeba mieć konkretne doświadczenie programistyczne i naprawdę znać język programowania, w którym rozwijany jest projekt. Dobry architekt nie buja w obłokach nierealistycznych wielopoziomowych abstrakcji, gdyż wie, że jego projekty będzie musiał ktoś zaprogramować (czasem też sam w tym uczestniczy), więc tworzy je tak, by miały ręce i nogi i nie sprawiały developerom nadmiernych trudności implementacyjnych.

Czyli… aby marzyć o tej roli trzeba bardzo dobrze znać przynajmniej jeden język programowania, a do tego dobrze orientować się w tym, co dzieje się w całym obszarze tworzenia oprogramowania i widzieć dalej, niż czubek własnego kodu.

Zapytacie: jaki język programowania? Krótka odpowiedź byłaby: jakikolwiek. I choć byłaby to prawda, najwięcej ofert znajdziemy oczywiście w wypadku dwóch najpopularniejszych obecnie języków: Java i C++ (a także C i C#). Jeżeli chcecie wiedzieć jakie konkretne technologie są obecnie na topie zerknijcie na dwa kolejne akapity, jeśli nie, możecie je spokojne pominąć (są mocno techniczne).

Java Software Architect

Jeśli Java i architektura oprogramowania to musimy postawić na Java Enterprise Edition (J2EE). Poza znajomością standardowych bibliotek nie obejdzie się bez znajomości pary, która od lat dominuje na rynku skomplikowanych aplikacji, czyli Spring oraz Hibernate. Spring to ogromny framework, który składa się z kilkudziesięciu komponentów dostarczających prawie całej funkcjonalności, jakiej może potrzebować duża aplikacja. Dostarcza moduły odpowiadające np. za bezpieczeństwo, zarządzanie użytkownikami czy ułatwiające tworzenie REST’owych lub SOAP’owych web service’ów oraz tworzenie oprogramowania w oparciu o wzorzec Model-View-Controller.

Hibernate natomiast dostarcza narzędzi do łatwej integracji aplikacji z relacyjnymi bazami danych i prostego mapowania ich treści na obiekty (tzw. ORM – Object-Relational Mapping).

C# (.NET) Software Architect

W przypadku C# odpowiednik J2EE stanowi .NET Framework. Oczywiście same standardowe biblioteki nie wystarczą i musimy wiedzieć coś więcej. Co konkretnie? Ano przydałoby się dobrze znać ASP.NET MVC (Microsoftowa odpowiedź na Spring MVC), ASP.NET Web API i coś do obsługi baz danych. Najlepiej zarówno Microsoftowy ADO.NET jak i Entity Framework, który kilka lat temu jako osobny projekt został wydzielony z .NETu.

Do tego nie zaszkodzi, jeśli będziemy naprawdę dobrze znać Visual Studio oraz jakiś inny język z rodziny C (np. C++ albo C).

Jakie są minusy bycia architektem oprogramowania?

Jako, że nie ma róży bez kolców to i bycie architektem nie jest pozbawione wad. Pierwszą z nich może być to, że w zasadzie jesteśmy ograniczeni do pracy dla dużych korporacji. Wynika to z tego, że z jednej strony małe firmy rzadko potrzebują specjalistów o tak rozległej wiedzy, a z drugiej, nawet jeśli ich potrzebują, to z reguły nie są w stanie spełnić ich wymagań finansowych. Drugi minus ponikąd wynika z pierwszego i jest nią pewna trudność w znalezieniu pracy zdalnej. Duże korporacje często wolą mieć ludzi na miejscu, choć i to się powoli zmienia (pamiętacie o wspomianej o stworzonej przez Forbesa liście 100 najlepszych firm do pracy zdalnej? Znajdują się na niej prawie same korporacje). Ponadto można zapomnieć o małych zleceniach złapanych na UpWork czy podobnych serwisach. Nikt raczej nie zatrudnia software architecta na miesiąc czy dwa, by trochę pomógł przy projekcie. Trzecią wadą jest to, że raczej nie ma szans, na znalezienie pracy w niepełnym wymiarze godzin, a przecież taki układ byłby w tropkiach najlepszy. Pracując jako architekt oprogramowania, ze względu na poziom skomplikowania problemów do rozwiązania, musimy nastawić się na przynajmniej 40-godzinowy tydzień pracy.

Gdzie szukać pracy zdalnej jako architekt oprogramowania?

Jak już wspomniałem można zapomnieć o małych projekcikach łapanych przez UpWork, Freelancer.com lub podobnych serwisach. To nie jest posada, na której można złapać coś krótkoterminowo. Najlepszym rozwiązaniem wydaje się albo aplikowanie bezpośrednio do korporacji, które znane są z tego, że zatrudniają specjalistów zdalnie (vide wspomniana lista Forbesa) albo szukanie szczęścia w mniejszych firmach, które zatrudniają wyłącznie zdalnie (np. Zapier czy Meet Edgar) licząc się z tym, że przyjdzie nam trochę poczekać nim znajdziemy firmę na tyle dużą (i bogatą), że będzie potrzebowała architekta. Jeszcze inną opcją jest spróbowanie szczęścia w Crossover, które zatrudnia tylko i wyłącznie pracowników zdalnych, a jednocześnie umożliwia pracę nad skomplikowanymi projektami.

Ile zarabia architekt oprogramowania?

No dobrze, wygląda na to, że aby dostać pracę zdalną jako architekt oprogramowania trzeba wiedzieć prawie wszystko. Zobaczmy więc, jak przekłada się to na zarobki. Zgodnie z oczekiwaniami całkiem nieźle. Choć nie jest to do końca prawda, można powiedzieć, że “sky is the limit”. No bo na dobrą sprawę jak inaczej okreslić syutację, w której dostajemy przynajmniej 20 tysięcy złotych miesięcznie na umowę B2B (zakładając że pracujemy dla przeciętnej firmy IT w Polsce) czy też sytuację, w której zatrudnia nas jedna z czołowych firm sektora technologicznego i najbiedniej proponuje jakieś 60 tysięcy złotych miesięcznie? (na umowę o pracę, za wielką wodą?) Albo sytuację, gdy pracujemy za trochę mniej, bo “jedynie” 30 tysiący złotych na miesiąc na B2B, ale za to zdalnie z Tajlandii lub Filipin, gdzie koszty życia są niższe lub porównywalne do Polskich, o zachodnich nie wspominając?

Zatem… jeśli myślicie o karierze w IT może warto obrać sobie za cel zostanie w przyszłości własnie architektem oprograwowania? Będziecie mogli mierzyć się z bardzo skomplikowanymi problemami i wyznaczać sposoby rozwijania dużych projektów informatycznych bez rezygnacji z kodowania na rzecz samego zarządzania. Przy okazji zarobicie całkiem przyzwoite pieniądze (o ile do tego czasu sztuczne inteligencje nie zabiorą ludziom pracy ;-)).

A jeśli już spełniacie wymagania stawiane z reguły przed architektami, to może nadszedł czas by porzucić ciepłą posadkę i znaleźć pracę zdalną?

Jeśli ten artykuł był ciekawy, polub, skomentuj, udostępnij! 

___

Chcesz pracować zdalnie z dowolnego miejsca na świecie? Dołącz do grupy: Cyfrowi Nomadzi na Facebooku, przywitaj się, poznaj ludzi, którym już się udało!

Artykuł Jak znaleźć pracę zdalną jako architekt oprogramowania? pochodzi z serwisu Cyfrowi Nomadzi.

Połączenie technologii, mobilności, praktycznie wszechobecnego Internetu oraz ciesząca się coraz większą popularnością i akceptacją przełożonych i klientów praca zdalna sprawiły, że mnóstwo zawodów można wykonywać przez Internet, a tym samym z dowolnego miejsca na świecie. Postanowiliśmy zebrać w jednym miejscu wszystkie kluczowe informacje potrzebne do wykonywania zdalnie różnych zawodów. W tej części przewodnika przedstawiamy zawód testera oprogramowania.

Zawód: Tester oprogramowania

Wszyscy dobrze zdają sobie sprawę z tego, że stosunkowo łatwo znaleźć zdalną pracę, gdy jest się programistą. Ale czy jest to jedyny, mocno techniczny zawód z branży IT, który posiada taki potencjał? Na szczęście nie. Testerzy oprogramowania też mają taką szansę, choć trochę o nią trudniej niż w wypadku developerów.

Ale zacznijmy od początku, kim właściwie jest tester oprogramowania? Mówiąc najkrócej jest to osoba zajmująca się sprawdzaniem tego czy oprogramowanie działa tak, jak powinno (lub nie działa tak, jak nie powinno). W rzeczywistości jednak rola testerów często jest szersza. Może polegać m.in. na pomocy w ustalaniu wymagań, wspieraniu programistów w tworzeniu i przestrzeganiu standardów kodowania lub dokumentowania czy uczestnictwie w procesie publikacji nowych wersji. Podobnie jak w przypadku innych zwodów tester testerowi nie równy. Z grubsza rzecz biorąc wyróżnić można testerów manualnych oraz “automatycznych”, choć ostatnimi czasy granice między oboma typami zacierają się.

Na czym polega praca testera?

Tester manualny. W związku z coraz silniejszym trendem w procesie tworzenia oprogramowania do automatyzacji kolejnych czynności pozycja testera manualnego często jest pozycją juniorską, na której zaczyna się przygodę z zawodem (wyjątek stanowi np. testowanie gier, gdzie o programistyczną automatyzację wielu testów jest bardzo trudno). W dużym uproszczeniu polega ona w głównej mierze na wymyślaniu, a następnie wykonywaniu przypadków testowych (czyli zestawu kroków sprawdzających jakąś funkcję oprogramowania). Owo wykonywanie jest “ręczne”. Przykładowo: jeśli tester zajmuje się sprawdzaniem aplikacji webowej, jego aktywność polegać może na otworzeniu testowanej strony w przeglądarce i sprawdzeniu czy po kliknięciu w jakąś pozycję menu wyświetlona zostanie prawidłowa strona. Jeżeli okaże się, że aplikacja nie działa tak, jak powinna rolą testera jest najczęściej także utworzenie opisu znalezionego defektu i poinformowanie o nim programistów, managera projektu, etc. oraz ponowne sprawdzenie danej funkcji, gdy zostanie naprawiona.

Tester “automatyczny”. Od poprzednika jego zakres obowiązków różni przede wszystkim to, że nie wykonuje testów “ręcznie”, lecz zajmuje się pisaniem programów, które wykonają owo sprawdzenie za niego (a więc niejako “zautomatyzują” proces testowania). Wymaga to znajomości jakiegoś języka programowania, najczęściej Java, C++, C#, PHP, Python czy JavaScript. W niektórych przypadkach praca takiego testera może polegać w 90% na programowaniu i w pewnych aspektach nie różnić się niczym od pracy programisty czy developera. Obecnie to właśnie tacy testerzy są najbardziej poszukiwani na rynku pracy. Jeżeli chcecie wiedzieć jakie konkretnie umiejętności są pożądane obecnie na rynku pracy zapraszam do mojego niedawnego tekstu bazującego na doświadczeniu z udanego szukania pracy w Barcelonie.

Jak i gdzie znaleźć pracę zdalną?

Poza standardowymi portalami do szukania pracy (LinkedIn, GoldenLine, Pracuj.pl) warto skorzystać z zagranicznych portali, które skupiają się tylko i wyłącznie na pracy zdalnej:

• StackOverflow Jobs
• Remote.ok
• Crossover
• We Work Remotely
• Jobs Espresso

Inną opcję stanowi praca jako freelancer za pośrednictwem takich portali jak UpWork czy rodzimy UseMe.ue. Największą wadą tych serwisów jest niestety race to the bottom, czyli konkurs na to, kto wykona zlecenie za mniej pieniędzy. W przypadku polskiego serwisu UseMe nie jest to może aż tak dotkliwe, ale jeżeli korzystamy z międzynarodowych platform i musimy konkurować z osobami gotowymi pracować za $1-2 na godzinę, nasza sytuacja wygląda znacznie gorzej. Z drugiej strony mimo wszystko może to być dobra okazja do uzyskania *jakiegoś* doświadczenia, które wykorzystamy później by zdobyć znacznie lepiej płatną pracę zdalną (np. dla pojedynczego klienta). Jeżeli jednak nie posiadamy żadnego doświadczenia w testowaniu dobrym pomysłem może być aplikowanie np. do polskiego studia CD PROJEKT RED, które często szuka testerów bez doświadczenia na stanowiska juniorskie.

Jeszcze innym rozwiązaniem jest zapoznanie się z tegoroczną listą Forbsa 100 najlepszych firm do pracy zdalnej i aplikowanie bezpośrednio do którejś z nich.

Ile zarabia tester manualny?

Początkujący tester manualny może liczyć na pensję w okolicach średniej krajowej, a więc około 3000 – 4000 złotych brutto. Wraz z doświadczeniem stawki mocno idą w górę i maksimum na jakie można liczyć znajduje się w okolicach 10 000 złotych brutto w przypadku umowy o pracę. Wiele firm oferuje jednak możliwość zatrudnienia w oparciu o umowę o dzieło lub samozatrudnienie (B2B).

Ile zarabia tester “automatyczny”?

Początkujący tester “automatyczny” może liczyć na zarobki około 5000 – 6000 złotych brutto, podczas gdy zarobki tych doświadczonych (powyżej 3-4 lat) mogą bez problemu osiągnąć poziom 16 000 złotych brutto miesięcznie, a więc nierzadko znacznie więcej niż programistów z podobnym doświadczeniem. Także w tym wypadku wielu pracodawców umożliwia pracę w oparciu o umowę o dzieło lub B2B.

Czytaj więcej:

• Jak zostać zdalnym testerem oprogramowania.

Artykuł Tester oprogramowania. Praca zdalna, którą pogodzisz z podróżowaniem pochodzi z serwisu Cyfrowi Nomadzi.

Jeśli myślałeś o tym, jak zarabiać na prowadzeniu profili w mediach społecznościowych i gdzie znaleźć pracę zdalną jako  social media specialist, to zajrzyj do tego przewodnika.

Na czym polega praca Social Media Specialist i czy można ją wykonywać zdalnie?

Spocial media specialist to osoba, która prowadzi profile firmowe i produktowe w mediach społecznościowych takich jak Facebook, Twitter, LinkedIn, Pintrest, czy Instagram. Najwięcej zleceniodawców jest zainteresowanych obsługą profilu na Facebooku. Praca o tyle dobra, że stała, bo zwykle obsługa profilu zamawiana jest z góry na co najmniej kilka miesięcy, mamy zatem pewne źródło dochodu.

Plusem, który ułatwia pracę jest też duża ilość narzędzi i specjalnych programów do planowania postów i jednoczesnego zarządzania wieloma kanałami komunikacji, co daje możliwość zaplanowana postów z góry na większości portali. Ułatwi nam to prace, ale trzeba też wziąć pod uwagę, że obsługa social mediów to nie tylko posty, ale też aktywne odpowiadanie na komentarze.

Każde medium społecznościowe rządzi się swoimi prawami i lepiej je dokładnie poznać jeśli chcemy uniknąć kryzysów, ale nie jest to wiedza szczególnie nieprzystępna. Jest mnóstwo publikacji na polskim rynku omawiających zagadnienia związane z działaniami w social media. W internecie znajdziemy też dużo narzędzi do tworzenia atrakcyjnych wizualnie postów np. program Picmonkey, dzięki któremu sami możemy stworzyć grafiki za mniej niż 5$ na miesiąc, czy Canva.

Z czym do ludzi, czyli jak znaleźć klientów?

Przede wszystkim z doświadczeniem, wiedzą o mediach społecznościowych, umiejętnością ich obsługi i inicjatywą. Plusem jest też znajomość angielskiego, bo zdarzają się klienci, którzy chcą, aby profile były prowadzone po polsku i po angielsku. Jeśli nie prowadziłeś fanpage’a w mediach społecznościowych, to wybierz ciekawy temat i regularnie go prowadź.

Udowodnij, że potrafisz zaangażować użytkowników mediów społecznościowych w dyskusję na jakiś istotny temat (pomińmy tu politykę, wybory itp.) Zacznij od projektów dla małych klientów. Bądź elastyczny tematycznie – czy potrafiłbyś poprowadzić profil firmy, która zajmuje się montażem klimatyzacji albo firmy, która produkuje długopisy? Jeśli tak, przyszłość przed tobą otworem. 

Jak i gdzie znaleźć pracę zdalną jako social media specialist?

Największe szanse na znalezienie pracy zdalnej mamy kontaktując się bezpośrednio z agencjami reklamowymi, do których kontakty i adresy milowe z łatwością znajdziemy w Google. Plus ogłaszanie się na grupach na Facebooku.

Mnóstwo agencji prowadzenie profili w mediach społecznościowych zleca freelancerom. Warto mieć portfolio, ale jeśli udowodnimy, że „damy radę” i mieliśmy już do czynienia z mediami społecznościowymi i copywritingiem, agencja prawdopodobnie znajdzie coś dla nas, bo zapotrzebowanie jest duże. Spore szanse na znalezienie pierwszych zleceń dają też takie portale jak oferia.pl czy freelancer.com.

Agencja prawdopodobnie poprosi o przygotowanie przykładowych postów. Warto to zrobić w atrakcyjnym formacie i zadbać o każdy szczegół. W najgorszym razie, nawet jeśli projekt zostanie odrzucony, taką prezentację być może będzie można potraktować na początku jako portfolio, które zachęci innych klientów (o ile nie jest objęta umową o poufności). Plus również jest taki, że do rozliczenia wystarczy umowa o dzieło.

Ile zarabia social media specialist?

Jeśli myślicie poważnie o takim zawodzie to na zachętę polecam artykuł o tym jak wygląda praca social media managera w Polsce, który w pierwszym zdaniu mówi o zarobkach 81 tys. rocznie dla SM mangera, a kwota ta nie jest z powietrza, a wynika z cytowanych w artykule badań. W freelanserskiej praktyce doświadczony social media manager za obsługę miesięczną 1 kanału na Facebooku (1 post dziennie) wraz z komentowaniem zarobi około +/-1,5-3,0 tys. złotych.

Mówimy o treściach wysokiej jakości, bezbłędnych językowo i atrakcyjnych wizualnie. Kwota się zwiększa jeśli zagwarantujesz, że pozyskasz określoną i niemałą liczbę fanów miesięcznie (zwykle mowa jest o tysiącu fanów).

Łatwo sobie przeliczyć, że prowadzenie 3 kanałów daje nam kwotę w pełni wystarczającą do tego, żeby utrzymać się w Tajlandii czy w Azji Południowo-Wschodniej. Jeśli nie mamy doświadczenia – trzeba od czegoś zacząć i zachęcić klientów również atrakcyjniejszą ceną. Z pewnością jest to zawód z jednym z największych potencjałów, zarówno do pracy zdalnej, jak i pod względem zarobków.

Artykuł Social media specialist – jak zarabiać na prowadzeniu mediów społecznościowych? pochodzi z serwisu Cyfrowi Nomadzi.