Dziś zdradzę Wam mój sekret. Piękne zacisze Europy z długimi złotymi plażami. To Fuerteventura, jedna z Wysp Kanaryjskich. Idealna dla tych, którzy lubią piękne plaże, rodzinne leniuchowanie lub sporty wodne.

Na Fuerteventurze możliwe jest co, co gdzieś indziej zakończyłoby się mandatem: spanie na plaży przy ognisku, tańczenie w nocy na pustyni pod gwiazdami, opalanie się nago na plaży, zaparkowanie vanem na tygodnie zaraz przy samej plaży.

Gdy przyjechałam do El Cotillo, małego miasteczka w północno-zachodniej części wyspy, rozśmieszyło mnie to, że jest tu pięć sklepów dla surferów i jeden spożywczak. To idealnie podsumowuje klimat tego miejsca. Życie toczy się tutaj na plaży. Cywilizacja dostępna jest tylko w wersji limitowanej. Nikogo nie dziwi to, że wchodzimy na bosaka prosto z plaży do supermarketu. W kolejce do kasy większość to bosi surferzy, którzy wyskoczyli na chwilę po Estrellę. Wyspa ma klimat hippie.

El Cotillo: surfing, kitesurfing, plażowanie

Wioska rybacka, w której pełno małych, klimatycznych restauracji. Zjemy w nich świeżą rybę i popijemy hiszpańskim winem. Jest tu również kilka dobrych kawiarni z pyszną kawą i wypiekami oraz bary z tapas. Ale to, co najważniejsze to, to, że miasteczko otoczone jest przepięknymi plażami: Playa Piedra i Playa de la Concha.

Pierwsza to jedno z najlepszych miejsc na wyspie do surfingu, kitesurfingu i windsurfingu, druga, dzięki swoim licznym płytkim zatokom, to idealna miejsce na odpoczynek z rodziną i małymi dziećmi.

W El Cotillo mamy kilka szkół surfingowych, kitesurfingowych i windsurfingowych oraz wypożyczalni sprzętu. Jeśli chcesz spróbować tych sportów, to jest to zdecydowanie jedno z najlepszych miejsc w Europie.

Internet nie jest zbyt szybki. Trudno też coś wynająć. Mieszkania lub pokoju można próbować szukać na AirbnB. W miasteczku są również hostele i kilka hoteli.

Internet na Fuerteventurze, gdzie go szukać

Fuerteventura nie jest idealnym miejscem do pracy. Prędkość internetu w północno-zachodniej części wyspy nie przekracza 3 Mb/s. To najlepsza wersja wydarzeń. Nieco lepszego internetu można szukać w coworkingu w Corralejo. Ja najczęściej pracowałam z miejsca, w którym mieszkałam.

Fajnym i przyjemnym miejscem do pracy jest również bar Diferente Playa Bar w Puerto Lajas. Można tu posiedzieć przy stoliku w cieniu parasola z widokiem na plażę i zjeść coś dobrego.

Inna możliwość to Puerto del Rosario stolica wyspy, która ma światłowód. Na przekór, miasteczko jest dość ohydne, wiec nie polecam zatrzymywania się tutaj na dłużej. W Puerto del Rosario nie ma coworkingu, możemy tylko liczyć na kawiarnie. Najlepszą opcją na wyspie jest coworking w Corralejo.

Co zobaczyć i zrobić na Fuerteventurze

Przede wszystkim warto wynająć samochód. Na lotnisku znajdziemy mnóstwo wypożyczalni. Kilka pomysłów na to, co zrobić na Fuerteventurze:

• Popłynąć na wycieczkę z Corralejo na Wyspę Lobos
• Odwiedzić plażę El Cofete i odkryć tajemnicze historie z nią związane
• Iść na spacer w Betancurii
• Plażować i surfować bez końca w El Cotillo
• Iść na zakupy i kolację w Corralejo
• Napić się kawy pod magiczną dla mieszkańców górą Tindayą
• Zabrać dzieci do Oasis Park
• Zobaczyć klify w Ajuy
• Przejść szlak pieszy Gran Recorrido
• Zajadać się kozim serem
• Spróbować acroyogi na niedzielnym jam session na plaży Palya del Concha w El Cotillo
• Znaleźć puste plaże i rozkoszować się widokami
• Zjeść Pimientos de Padron
• Poopalać się na plażach Parku Przyrodniczego Wydm Corralejo
• Inne ciekawe miejsca i atrakcje zaznaczyłam na załączonej mapce.

Klimat hippie dotyczy niestety tylko północno-zachodniej części wyspy. Strona wschodnia jest już w większości zajęta przez masową turystykę, ale nadal jest tam kilka sekretnych zakątków, które jeśli je znajdziecie, na długo pozostaną w pamięci. Jedno z moich ulubionych wspomnień to kąpanie się w ocenie nocą wśród świecącego planktonu…. Wcale nie przesadziłam z tytułem. Fuerteventura jest naprawdę magiczna.

Więcej o Kanarach:

• Gran Canaria, plażowanie w środku zimy.
• Wyspy Kanaryjskie. W sam raz na pierwszy raz.

Artykuł Fuerteventura: Praca zdalna z europejskiej stolicy kite’a pochodzi z serwisu Cyfrowi Nomadzi.

Fuerteventura to prawdziwa mekka sportów wodnych i jedno z najpiękniejszych miejsc w Europie do uprawiania kitesurfingu. Dlatego kurs kitesurfingowy na Fuerteventurze wydał mi się pomysłem tak samo oczywistym, jak zjedzenie tacos w Meksyku.

Kurs kitesurfingowy chodził mi po głowie od dłuższego czasu. Jest coś pociągającego w tym sporcie, ekscytującego i wyzwalającego.

Zdecydowałam się skorzystać z tego, że akurat spędzam lato na Ferteventurze, jednym z najpiękniejszych miejsc w Europie do uprawiania kitesurfingu. 

Doszłam do wniosku, że najlepsza możliwość to taka, by iść na kurs z kimś z kim potem będzie można przedyskutować kite’owe tematy i może popróbować popływać razem. Tak wydawało mi się ciekawiej i bezpieczniej.

Początkowo próbowałam szukać wśród znajomych w El Cotillo, ale żadna ze znanych mi tam osób, nie podzielała mojego zainteresowania kite’m. Pomyślałam, że grunt to się nie zniechęcać, puścić wodze i pozwolić rzeczom się dziać.

Któregoś dnia wracając z plaży Piedra Playa naszło mnie, by w końcu zajrzeć do szkoły kitesurfingowej, którą od długego czasu miałam na oku. Wiedziałam już, że szkoła ta ma bardzo dobre opinie. Przywitał mnie mało wygadany człowiek, po którym już na pierwszy rzut oka widać było, że jego żywiołem zedecydowanie nie jest stanie za ladą kite shopu. To był mój przyszły instruktor, Lorenzo.

Ostatecznie wymegocjowaliśmy 4-dniowy kurs dla dwóch osób w cenie kursu grupowego. Wpisałam się w grafik na 25 lipca razem z moim znajomym… którego jednak jeszcze wtedy nie było.

Jak go znaleźć? Na facebokowej grupie Kitesurf Nomads dałam ogłoszenie o moich poszukiwaniach i lada moment odezwał się do mnie Patryk (również członek grupy Cyfrowi Nomadzi), który jak się okazało miał podobne zamiary i szukał miejsca, by odświężyć swoje kite’owe umiejętności, bo ponoć robił gdzieś, kiedyś kurs, ale zdążył zapomnieć. Patryk zdecydował się przyjechać.

Spotkaliśmy się 24 lipca w El Cotillo i zamieszkaliśmy na chwilę razem. Następnego dnia o 10:00 rano mieliśmy już pierwsze spotkanie z kitesurfingiem na Fuercie i naszym instruktorem, Lorenzo.

https://www.instagram.com/p/BXEJh3cl5j5/?taken-by=cyfrowinomadzi

Przygotowania

Kitesurfing to sport nie tylko trudny technicznie, ale też wymagający sporej wiedzy teoretycznej. Chciałam mieć już jakąś orientację w teorii zanim znajdę się na kursie, dlatego zadzwoniłam do znajomego, który na kite’ach lata od dobrych paru lat i powiedziałam mu o moich planach.

Polecił mi, by zanim zacznę kurs kitesurfingowy, przeczytać książkę Kitesurfing bezpieczny i łatwy Piotra Kunysza i przesłał listę filmów z YouTube do obejrzenia przed kursem. Niestety okazało się, że książka nie jest dostępna w wersji elektronicznej, więc po przewertowaniu Amazona padło na anglojęzyczną  How to Kitesurf on Land, Sand, Water and Snow: the Fast, Safe, Easy Way to Learn to Kitesurf, Kiteboard and Snow Kite Shawn’a Tieskottera.

Wybór książki okazał się trafiony i pozwolił mi przerobić teorię kite’a. W ramach przygotowań wieczorami oglądałam dziesiątki filmów na YouTube, by się trochę wczuć. Przyglądałam się też uważniej kitesurferom na plaży w El Cotillo.

Dzień 1: Vamos a la playa!

Stawiliśmy się z Patrykiem w szkole o 10:00 rano. Lorenzo i Chiara dobrali nam właściwy trapez i resztę osprzętowania i po chwili zapakowani w odskulowego żółtego Land Rovera ruszyliśmy z Lorenzo w kierunku lagun przy latarni Faro de El Toston.

Atmosfera od pierwszych minut była świetna. Lorenzo okazał się człowiekiem całkowicie kite’m zafascynowanym i mimo tego, że uczy od wielu lat, nadal pełnym entuzjazmu, którym zarażał nas od pierwszej chwili, gdy znaleźliśmy się w samochodzie. Rozmawialiśmy po hiszpańsku, trochę po angielsku a Lorenzo wrzucał w międzyczasie gdzieniegdzie swoje włoskie “perfecto!”. I tak w klimacie “Vamos, vamos! Perfecto, perfecto!” zaczął się nasz kurs.

https://www.instagram.com/p/BW-RhozFU7H/?taken-by=cyfrowinomadzi

Różne szkoły, różne podejście do trenowania. My z kitem „próbnym” czyli z treningówką spędziliśmy nie więcej niż 30 minut. Dowiedzieliśmy się jak nim sterować, jakie ruchy wykonywać. Chwilę później staliśmy już w uprzęży z prawdziwym kite’m.

Patryk robił kurs po raz drugi i był już trochę oblatany, dlatego z pierwszymi krokami radził sobie świetnie. U mnie też było nie najgorzej. Moc kite’a potrafi wystraszyć, ale jakieś minimalne poczucie komfortu dawało mi to, że przy próbowaniu nowych manewrów byłam przypięta do Lorenzo lonżą, co minimalizowało ryzyko, niespodziewanego wyskoczenia w powietrze, gdybym zrobiła coś głupiego.

Dzień 2: Perfecto, perfecto!

Drugiego dnia trenowaliśmy start latawca „na sucho” czyli na lądzie. Opanowaliśmy wszystkie przepisowe manewry, które powinny wejść w scenariusz kursu dla początkujących.

Ten dzień był dla mnie sporym hardcorem. Postanowiłam nie tracić czasu i próbować, próbować, próbować, ile sił, aż wszystko będzie działać tak jak należy.

Czułam, że moje szanse są niewielkie i wątpiłam w to, że dam radę powtórzyć to w wodzie, ale nie dawałam tym myślom wkręcić się na dobre. Poza tym u mnie to działa tak, że wieczorami dywaguję i mam obawy, a gdy już mam na sobie trapez humor mi się zmienia na pełen zapał. To chyba dobry znak.

https://www.instagram.com/p/BXEQG7BlKBr/?taken-by=cyfrowinomadzi

Dzień 3: Pierwszy dzień w wodzie

Dzień wielkiej próby! Tego dnia do kite’a doszła deska. Ćwiczyliśmy start w płytkiej i dość przyjaznej lagunie. Mieliśmy dość słaby wiatr, ale przy mojej wadze, wystarczający. Trenowaliśmy na 11-stce (rozmiar kite’a).

To było moje pierwsze doświadczenie z deską (oprócz surfingowej), nigdy nie jeździłam na snowboardzie, więc było mi naprawdę trudno. Kontrolowanie tak wielu elementów na raz, ile trzeba ogarnąć przy starcie w wodzie, jest naprawdę wymagające. Do tego wiele rzeczy jest zupełnie sprzecznych z tym, co podpowiada intuicja. To ciężka praca nad wyrobieniem nowych nawyków.

Pierwszego dnia udało mi się stanąć na desce tylko na kilka sekund. Po chwili zdezorientowana lądowałam w wodzie. Nie dlatego, że nie wiedziałam co zrobić, ale dlatego, że gdy już stałam i płynęłam ogarniało mnie takie „Wooow!”, że zapominałam co mam zrobić dalej i traciłam kontrolę nad latawcem, co kończyło się crashem. Podobno całkiem normalne.

Lorenzo okazał się bardzo cierpliwym instruktorem. Trenowaliśmy starty bez końca, raz za razem, nie tracąc ani chwili. Okazał się też świetnym kibicem. Naprawdę zależało mu na tym, byśmy kurs ukończyli z konkretnymi umiejętnościami.

To był bardzo wyczerpujący dzień. Po powrocie do domu miałam wątpliwości, czy dam radę. Wróciłam do moich filmów na YouTubie przyglądając się jeszcze raz wszystkiemu uważnie.

https://www.instagram.com/p/BXDjEZUFzQj/?taken-by=cyfrowinomadzi

Dzień 4: Pływamy w tę i we wtę

Przyszłam dość zniechęcona ostatnim dniem i tym, że poprzednio udało mi się wstać tylko raz i tylko na kilka sekund. Długo zastawialiśmy się na plaży czy dobrze wieje, czy wiatr jest wystarczający. Byłam trochę zniechęcona, ale gdy ostatecznie zdecydowaliśmy, że zostajemy i będziemy próbować, nagle coś się zmieniło o 180 stopni. Zniechęcenie po prostu się rozprysło i znów włączyło się „Wow!”.

https://www.instagram.com/p/BXOaeqSlDS9/?taken-by=cyfrowinomadzi

Udało mi się stanąć na desce za pierwszym razem i tak już było cały czas tego dnia. Wszystkie starty poszły gładko, już praktycznie intuicyjnie. Zrobiłam wiec krok do przodu. Teraz miałam nauczyć się jak utrzymać latawiec i bar w odpowiedniej pozycji, płynąć, zatrzymać się, kiedy chcę i zawrócić. Brzmi prosto, prawda? Dla kogoś kto nie ma doświadczenia z deskami, nie jest.

Cały dzień upłynął na startowaniu, przepłynięciu kilkudziesięciu metrów, zatrzymaniu się i zawracaniu. To podstawowe umiejętności, które pozwalają później na samodzielne pływanie w lewo i w prawo.

Myślę, że aby pływanie w lewo i w prawo szło mi gładko potrzebuję jeszcze około 2 lekcji. Potem mogę zaczynać pływać sama bez instruktora. Najważniejsze, że tego dnia przekonałam się, że potrafię!

Podsumowując:

Moim celem podczas tego kursu było przede wszystkim, by przekonać się czy kitesurfing to coś dla mnie i jak szybko się uczę. Kurs trwał zaledwie 4 dni, każdy około 4 godzin (choć nikt nie stał z zegarkiem i trenowaliśmy tak długo, jak było widno i do oporu, czyli na tyle na ile starczyło sił). Taka długość kursu pozwala na sprawdzenie i przekonanie się jak to wygląda w praktyce i czy ma się ochotę na więcej.
Dla mnie największy cel został osiągnięty: przekonałam się, że uczę się dość szybko i mimo tego, że nie miałam wcześniej doświadczenia ze snowboardem ani żadnymi formami latawców, ostatecznie mam spore szanse i ochotę na więcej!

Garść szczegółów: Cena kursu to 380 euro/osoba z ubezpieczeniem i sprzętem. Cena każdego dodatkowego dnia: 65 euro/osoba. Tryb: b. intensywny. W trakcie kursu przerobiliśmy wszystkie podręcznikowe aspekty dotyczące bezpieczeństwa. Jakość sprzętu: bardzo dobra. Komunikacja: b. dobra (j. hiszpański i w mniejszym stopniu j. angielski). Instruktor: rewelacyjny.

Jak najłatwiej dostać się na Fuerteventurę?

Na Fuerteventurę dostać się można na przykład z Biurem Podróży ITAKA. 

Jesteś z nami?  

1. Spotkajmy się w grupie Cyfrowi Nomadzi na Facebooku!
2. Podłącz się do nas na Fanpage’u Cyfrowych Nomadów.
3. Zapisz się poniżej do newslettera: narzędzia, wskazówki i zaproszenia na darmowe warsztaty online.
4. Ty głosujesz na najlepsze treści w blogosferze.  Udostępnij, jeśli chcesz wspierać rozwój  bloga Cyfrowi Nomadzi.

Artykuł Gdzie pierwszy raz na kitesurfing? pochodzi z serwisu Cyfrowi Nomadzi.

Tarifa to niesamowicie urokliwe miasteczko położone na najbardziej wysuniętym na południe krańcu Hiszpanii. Jest wiele powodów, dla których z roku na rok przyjeżdża tu coraz więcej osób pracujących zdalnie.

Tarifa to jedno z tych miejsc, w których czas zwalnia. Nie ma powodu, by gdziekolwiek się spieszyć. Miasteczko jest na tyle małe, że można je obejść w kilkanaście minut. Nie dajcie się jednak zwieść pozorom – to wcale nie oznacza, że nie ma tu co robić! Sezon na sporty wodne: kitesufing, surfing i windsurfing, trwa tu cały rok, ale to nie wszystko. Gdy przyjechaliśmy tu w grudniu w mieście nadal pełno było mieszkalnych vanów i kamperów, a nad plażą latały latawce. Tarifa ma jednak do zaoferowania wiele, wiele więcej niż same sporty wodne. 

Miasteczko jest przepięknie położone wzdłuż szerokiej plaży. Na horyzoncie widać zarys północnej Afryki i marokańskich gór Rif, a nocą po drugiej stronie cieśniny dostrzec można migoczące światła Tangeru. Magicznie! Do Maroka jest stąd zaledwie 14 kilometrów. Wybrzeże jest chronione, ponieważ jest częścią parku naturalnego Parque Natural del Estrecho.

Jak i kiedy do Tarify?

Można się tu łatwo dostać praktycznie z każdego miejsca w Europie. Wystarczy złapać lot tanimi liniami do Malagi, Sewilli, Gibraltaru albo Jerez de la Frontera. Najłatwiej złapać tani lot Ryanairem do Malagi. Stamtąd łapiemy autobus do Algeciras (dwa autobusy dziennie o 11:30 i o 18:50), czas podróży wynosi około 2 godzin. Nie ma potrzeby kupowania biletu z wyprzedzeniem. W Algeciras przesiadamy się do autobusu do Tarify, który odjeżdża co godzinę (ostatni o 22:00).

Do Tarify warto wybrać się poza sezonem turystycznym, bo w lipcu i sierpniu liczba mieszkańców potrafi się zwiększyć nawet 5-10 razy. Najlepszy moment to miesiące od marca do czerwca oraz od września do listopada. Zima w Tarifie nie jest bardzo złym pomysłem, ale musimy liczyć się z tym, że bywa chłodno i deszczowo. Temperatura w dzień spada do około 12 stopni.

Pogoda w Tarifie

Tarifa położona jest między Atlantykiem, a Morzem Śródziemnym, dlatego nawet w upalne dni możemy liczyć na ochładzającą bryzę, co pozwala przetrwać andaluzyjskie lato bez klimatyzacji. Dla wielu osób jest to spory argument. Bo o ile upał może być fajny na wakacjach, to nie jest już tak fajny, jeśli trzeba część dnia poświęcić na pracę.

Kitesurfing i surfing

Tarifa jest europejską stolicą wiatru i kitesurfingu. Między 15 czerwca, a 15 września na kite’ach latać można tylko w określonych strefach, ale poza tym okresem dostępna jest cała plaża. A ta ma 14 kilometrów długości. W Tarifie jest ponad 50 szkół surfingowych, między innymi polska szkoła Kasi. 

W zimie są dobre warunki do nauki surfingu na długim beachbreaku’u z falami wysokości od 0.5 do 3.0 metrów. Najlepsza plaża na surfing to El Balneario. Warto też sprawdzić Arte Vida i Punta Paloma.

Coworking w Tarifie 

Słyszeliśmy o hostelu, który oferuje również przestrzeń coworkigową. To podobno jedyne takie miejsce w Tarifie. Nazywa się La Cottera z cenami od 20 euro za noc, do których należy doliczyć dodatkową opłatę, jeśli zdecydujemy się korzystać z przestrzeni coworkingowej. To dobre miejsce na początek, ale by zaoszczędzić, noclegów warto szukać gdzieś indziej i korzystać tylko z samej przestrzeni coworkingowej.

Koszty wynajmu pokoju lub mieszkania w Tarifie

W szczycie sezonu ceny rosną, a wybór jest mocno ograniczony. Poza sezonem za 250-300 euro miesięcznie można wynająć pokój, a za 600-700 euro niewielkie mieszkanie. Jak znaleźć mieszkanie w Tarifie? Warto zajrzeć do grupy Tarifa Room Marte na Facebooku, lub na początek wynająć coś na tydzień przez AribnB, a potem szukać na miejscu.

Poznaj ludzi

Jeśli chcesz poznać ludzi warto wybrać się na cotygodniowy meetup oraz dołączyć do grupy na Facebooku Tarifa Digital Nomads!

Wynajem samochodów

W Hiszpanii jest on bardzo tani. W zależności od sezonu ceny za małe auto to od 3-25 euro za dzień. Niższe ceny można uzyskać rezerwując auto z wyprzedzeniem. Auto można wypożyczyć w Maladze, ale tam też będzie trzeba je zwrócić. Można sprawdzić stronę Rentalcars.com i Doyouspain.com.

Co jeszcze można robić w Tarifie i okolicach?

Samo miasteczko ma wiele kawiarni, restauracji i pubów. Życie nocne i kawiarniane ma się tu całkiem dobrze, a ceny nie zwalają z nóg tak bardzo taka jak w innych miastach w Hiszpanii. Oczywiście wahają się w zależności od sezonu, a poza sezonem znacznie spadają.

• Nauka hiszpańskiego w Tarifie – lekcje prywatne w cenie 10-15 euro za godzinę. 
• Joga i akrojoga
• Nurkowanie
• Jazda konna
• Freediving
• Whalewatching
• Kajaki
• SUP
• Hiking
• Kolarstwo górskie
• Wycieczki do Maroka 

Wiele osób, które tu przyjechało zachwyciło się Tarifą i zostało na dłużej. Osobiście sama mam to miejsce na mojej mapie marzeń, mam nadzieję, że niedługo przyjadę do Tarify na dłuższe pracowakacje! 

Inne przydatne linki

• Tarifa za 10 euro
• Tarifa Xploration: an adventure travel guide of Tarifa
• My Tarifa experiment, article by Alex
• Why Tarifa is an awesome workation town
• Tarifa – in the European hotspot for digital nomads
• BigSportCentre
• Cultural things to do in Tarifa 
• Kitesurfing in Tarifa
• Wynajem długoterminowy
• Wynajem krótkoterminowy, hostele 
• Ridesharing Tarifa
• Bezpłatne oprowadzanie po Tarifie

Jesteś z nami?  

1. Spotkajmy się w grupie Cyfrowi Nomadzi na Facebooku!
2. Podłącz się do nas na Fanpage’u Cyfrowych Nomadów.
3. Zapisz się poniżej do newslettera: narzędzia, wskazówki i zaproszenia na darmowe warsztaty online.
4. Ty głosujesz na najlepsze treści w blogosferze.  Udostępnij, jeśli chcesz wspierać rozwój  bloga Cyfrowi Nomadzi.

Artykuł Andaluzja dla kitesurferów pochodzi z serwisu Cyfrowi Nomadzi.