Połączenie technologii, mobilności, praktycznie wszechobecnego Internetu sprawiły, że mnóstwo zawodów można wykonywać zdalnie, a tym samym z dowolnego miejsca na świecie. Postanowiliśmy zebrać w jednym miejscu wszystkie kluczowe informacje związane z konkretnymi zawodami. W tej części przewodnika przedstawiamy zawód architekta oprogramowania (software architect).

Zawód: Architekt oprogramowania

Mówiąc najprościej architekt oprogramowania to taki programistyczny wizjoner. Tworzy i dogląda całościowej wizji projektu pod kątem technicznym i pilnuje by części tworzone przez programistów łączyły się  w spójną i dobrze funkcjonującą całość. Często oznacza to konieczność zdefiniowania mniej lub bardziej abstrakcyjnej architektury systemu, nad którym trwają prace (np. podziału na komponenty i klasy wyrażonego w języku UML – Universal Modeling Language).

Architekt oprogramowania z reguły odpowiada także za decyzje technologiczne, np. za to jaki software stack (tj. zestaw komponentów, bibliotek lub programów) czy narzędzia zostaną użyte. Doradza developerom i rozwiązuje problemy, z którymi ci sobie nie radzą lub też których sposób rozwiązania będzie miał daleko idące konsekwencje dla dalszej realizacji projektu, długofalowych kosztów jego utrzymania czy zmiany. By temu podołać trzyma rękę na pulsie i wie, w którą stronę IT światek zmierza. Wie, które technologie są wystarczająco rozwinięte i stabilne, by nadawały się do użytku, a z których należy powoli rezygnować.

Jednocześnie to ktoś, kto niekoniecznie jest najlepszym programistą w firmie czy nawet zespole projektowym, ale za to posiada znacznie szersze i bogatsze doświadczenie niż senior developer. Może nie zna na wylot wszystkich niuansów danej biblioteki, ale wie, że świat się na niej nie kończy i można zastąpić ją pięcioma innymi, z których jedna spowoduje problemy z bezpieczeństwem danych, druga z wydajnością, a trzecia będzie w sam raz. Zarabiał bowiem na życie uczestnicząc w różnorodnych projektach, a takie kwestie jak dobre praktyki projektowania obiektowego czy wzorce projektowe to jego druga naturą.

Jak więc możecie się domyśleć nie jest to pozycja, od której można zacząć przygodę z pracą (czy to zdalną czy stacjonarną), ale może stanowić dobry drogowskaz na drodze do zostania cenionym i bardzo dobrze opłacalnym zdalnym specjalistą. No dobrze, ale w takim razie, czego się od takiego wizjonera wymaga, poza wieloletnim i różnorodnym doświadczeniem w tworzeniu oprogramowania?

Co należy umieć, aby znaleźć pracę jako architekt oprogramowania?

Dobry architekt to prawie szafa samogracją. Nie tylko powinien dobrze znać problematykę baz danych (obecnie zarówno relacyjnych jak i no-SQL), mieć doświadczenie z rozmaitymi systemami cache’owania danych czy popularnymi ostatnio systemami wyszukiwania tekstowego (jak np. Elastic Search), ale też pokruszyć przynajmniej kilka zębów na big data (a najlepiej uczeniu maszynowym). Jakby tego było mało wypadałoby też, by dobrze orientował się w takich kwestiach jak systemy kolejkowe (np. Rabbit MQ czy Amazon SQS), oczywiście był obyty z technologiami chmury (np. Azure czy Amazon Web Services), nie najgorzej znał problematykę wirtualizacji i konteneryzacji (np. w rodzaju popularnego ostatnio Dockera), a nawet platformy służące do zarządzania nimi (w rodzaju googlowego Kubernetes).

Przykładowy diagram UML.

Oczywiście porządny software architect powinien też mieć dobrze rozwinięte umiejętności komunikacyjne i społeczne, by sprawdzać się w roli tech leada, który zarówno pomoże kolegom rozwiązać problemy programistyczne jak i tchnie w nich ducha współpracy i podnoszenia własnych umiejętności. Nie jest wykluczone także, że pracując na takim stanowisku trzeba będzie współpracować z testerami (wypadałoby więc znać się co nieco i na bieżących trendach, np. automatyzacji czy TDD w różnych odmianach) albo nawet komunikować się z klientem docelowym (choć to już raczej buty project managera). 

Oprócz tego trzeba mieć konkretne doświadczenie programistyczne i naprawdę znać język programowania, w którym rozwijany jest projekt. Dobry architekt nie buja w obłokach nierealistycznych wielopoziomowych abstrakcji, gdyż wie, że jego projekty będzie musiał ktoś zaprogramować (czasem też sam w tym uczestniczy), więc tworzy je tak, by miały ręce i nogi i nie sprawiały developerom nadmiernych trudności implementacyjnych.

Czyli… aby marzyć o tej roli trzeba bardzo dobrze znać przynajmniej jeden język programowania, a do tego dobrze orientować się w tym, co dzieje się w całym obszarze tworzenia oprogramowania i widzieć dalej, niż czubek własnego kodu.

Zapytacie: jaki język programowania? Krótka odpowiedź byłaby: jakikolwiek. I choć byłaby to prawda, najwięcej ofert znajdziemy oczywiście w wypadku dwóch najpopularniejszych obecnie języków: Java i C++ (a także C i C#). Jeżeli chcecie wiedzieć jakie konkretne technologie są obecnie na topie zerknijcie na dwa kolejne akapity, jeśli nie, możecie je spokojne pominąć (są mocno techniczne).

Java Software Architect

Jeśli Java i architektura oprogramowania to musimy postawić na Java Enterprise Edition (J2EE). Poza znajomością standardowych bibliotek nie obejdzie się bez znajomości pary, która od lat dominuje na rynku skomplikowanych aplikacji, czyli Spring oraz Hibernate. Spring to ogromny framework, który składa się z kilkudziesięciu komponentów dostarczających prawie całej funkcjonalności, jakiej może potrzebować duża aplikacja. Dostarcza moduły odpowiadające np. za bezpieczeństwo, zarządzanie użytkownikami czy ułatwiające tworzenie REST’owych lub SOAP’owych web service’ów oraz tworzenie oprogramowania w oparciu o wzorzec Model-View-Controller.

Hibernate natomiast dostarcza narzędzi do łatwej integracji aplikacji z relacyjnymi bazami danych i prostego mapowania ich treści na obiekty (tzw. ORM – Object-Relational Mapping).

C# (.NET) Software Architect

W przypadku C# odpowiednik J2EE stanowi .NET Framework. Oczywiście same standardowe biblioteki nie wystarczą i musimy wiedzieć coś więcej. Co konkretnie? Ano przydałoby się dobrze znać ASP.NET MVC (Microsoftowa odpowiedź na Spring MVC), ASP.NET Web API i coś do obsługi baz danych. Najlepiej zarówno Microsoftowy ADO.NET jak i Entity Framework, który kilka lat temu jako osobny projekt został wydzielony z .NETu.

Do tego nie zaszkodzi, jeśli będziemy naprawdę dobrze znać Visual Studio oraz jakiś inny język z rodziny C (np. C++ albo C).

Jakie są minusy bycia architektem oprogramowania?

Jako, że nie ma róży bez kolców to i bycie architektem nie jest pozbawione wad. Pierwszą z nich może być to, że w zasadzie jesteśmy ograniczeni do pracy dla dużych korporacji. Wynika to z tego, że z jednej strony małe firmy rzadko potrzebują specjalistów o tak rozległej wiedzy, a z drugiej, nawet jeśli ich potrzebują, to z reguły nie są w stanie spełnić ich wymagań finansowych. Drugi minus ponikąd wynika z pierwszego i jest nią pewna trudność w znalezieniu pracy zdalnej. Duże korporacje często wolą mieć ludzi na miejscu, choć i to się powoli zmienia (pamiętacie o wspomianej o stworzonej przez Forbesa liście 100 najlepszych firm do pracy zdalnej? Znajdują się na niej prawie same korporacje). Ponadto można zapomnieć o małych zleceniach złapanych na UpWork czy podobnych serwisach. Nikt raczej nie zatrudnia software architecta na miesiąc czy dwa, by trochę pomógł przy projekcie. Trzecią wadą jest to, że raczej nie ma szans, na znalezienie pracy w niepełnym wymiarze godzin, a przecież taki układ byłby w tropkiach najlepszy. Pracując jako architekt oprogramowania, ze względu na poziom skomplikowania problemów do rozwiązania, musimy nastawić się na przynajmniej 40-godzinowy tydzień pracy.

Gdzie szukać pracy zdalnej jako architekt oprogramowania?

Jak już wspomniałem można zapomnieć o małych projekcikach łapanych przez UpWork, Freelancer.com lub podobnych serwisach. To nie jest posada, na której można złapać coś krótkoterminowo. Najlepszym rozwiązaniem wydaje się albo aplikowanie bezpośrednio do korporacji, które znane są z tego, że zatrudniają specjalistów zdalnie (vide wspomniana lista Forbesa) albo szukanie szczęścia w mniejszych firmach, które zatrudniają wyłącznie zdalnie (np. Zapier czy Meet Edgar) licząc się z tym, że przyjdzie nam trochę poczekać nim znajdziemy firmę na tyle dużą (i bogatą), że będzie potrzebowała architekta. Jeszcze inną opcją jest spróbowanie szczęścia w Crossover, które zatrudnia tylko i wyłącznie pracowników zdalnych, a jednocześnie umożliwia pracę nad skomplikowanymi projektami.

Ile zarabia architekt oprogramowania?

No dobrze, wygląda na to, że aby dostać pracę zdalną jako architekt oprogramowania trzeba wiedzieć prawie wszystko. Zobaczmy więc, jak przekłada się to na zarobki. Zgodnie z oczekiwaniami całkiem nieźle. Choć nie jest to do końca prawda, można powiedzieć, że “sky is the limit”. No bo na dobrą sprawę jak inaczej okreslić syutację, w której dostajemy przynajmniej 20 tysięcy złotych miesięcznie na umowę B2B (zakładając że pracujemy dla przeciętnej firmy IT w Polsce) czy też sytuację, w której zatrudnia nas jedna z czołowych firm sektora technologicznego i najbiedniej proponuje jakieś 60 tysięcy złotych miesięcznie? (na umowę o pracę, za wielką wodą?) Albo sytuację, gdy pracujemy za trochę mniej, bo “jedynie” 30 tysiący złotych na miesiąc na B2B, ale za to zdalnie z Tajlandii lub Filipin, gdzie koszty życia są niższe lub porównywalne do Polskich, o zachodnich nie wspominając?

Zatem… jeśli myślicie o karierze w IT może warto obrać sobie za cel zostanie w przyszłości własnie architektem oprograwowania? Będziecie mogli mierzyć się z bardzo skomplikowanymi problemami i wyznaczać sposoby rozwijania dużych projektów informatycznych bez rezygnacji z kodowania na rzecz samego zarządzania. Przy okazji zarobicie całkiem przyzwoite pieniądze (o ile do tego czasu sztuczne inteligencje nie zabiorą ludziom pracy ;-)).

A jeśli już spełniacie wymagania stawiane z reguły przed architektami, to może nadszedł czas by porzucić ciepłą posadkę i znaleźć pracę zdalną?

Jeśli ten artykuł był ciekawy, polub, skomentuj, udostępnij! 

___

Chcesz pracować zdalnie z dowolnego miejsca na świecie? Dołącz do grupy: Cyfrowi Nomadzi na Facebooku, przywitaj się, poznaj ludzi, którym już się udało!

Artykuł Jak znaleźć pracę zdalną jako architekt oprogramowania? pochodzi z serwisu Cyfrowi Nomadzi.

Połączenie technologii, mobilności, praktycznie wszechobecnego Internetu oraz ciesząca się coraz większą popularnością i akceptacją przełożonych i klientów praca zdalna sprawiły, że mnóstwo zawodów można wykonywać przez Internet, a tym samym z dowolnego miejsca na świecie. Postanowiliśmy zebrać w jednym miejscu wszystkie kluczowe informacje potrzebne do wykonywania zdalnie różnych zawodów. W tej części przewodnika przedstawiamy zawód testera oprogramowania.

Zawód: Tester oprogramowania

Wszyscy dobrze zdają sobie sprawę z tego, że stosunkowo łatwo znaleźć zdalną pracę, gdy jest się programistą. Ale czy jest to jedyny, mocno techniczny zawód z branży IT, który posiada taki potencjał? Na szczęście nie. Testerzy oprogramowania też mają taką szansę, choć trochę o nią trudniej niż w wypadku developerów.

Ale zacznijmy od początku, kim właściwie jest tester oprogramowania? Mówiąc najkrócej jest to osoba zajmująca się sprawdzaniem tego czy oprogramowanie działa tak, jak powinno (lub nie działa tak, jak nie powinno). W rzeczywistości jednak rola testerów często jest szersza. Może polegać m.in. na pomocy w ustalaniu wymagań, wspieraniu programistów w tworzeniu i przestrzeganiu standardów kodowania lub dokumentowania czy uczestnictwie w procesie publikacji nowych wersji. Podobnie jak w przypadku innych zwodów tester testerowi nie równy. Z grubsza rzecz biorąc wyróżnić można testerów manualnych oraz “automatycznych”, choć ostatnimi czasy granice między oboma typami zacierają się.

Na czym polega praca testera?

Tester manualny. W związku z coraz silniejszym trendem w procesie tworzenia oprogramowania do automatyzacji kolejnych czynności pozycja testera manualnego często jest pozycją juniorską, na której zaczyna się przygodę z zawodem (wyjątek stanowi np. testowanie gier, gdzie o programistyczną automatyzację wielu testów jest bardzo trudno). W dużym uproszczeniu polega ona w głównej mierze na wymyślaniu, a następnie wykonywaniu przypadków testowych (czyli zestawu kroków sprawdzających jakąś funkcję oprogramowania). Owo wykonywanie jest “ręczne”. Przykładowo: jeśli tester zajmuje się sprawdzaniem aplikacji webowej, jego aktywność polegać może na otworzeniu testowanej strony w przeglądarce i sprawdzeniu czy po kliknięciu w jakąś pozycję menu wyświetlona zostanie prawidłowa strona. Jeżeli okaże się, że aplikacja nie działa tak, jak powinna rolą testera jest najczęściej także utworzenie opisu znalezionego defektu i poinformowanie o nim programistów, managera projektu, etc. oraz ponowne sprawdzenie danej funkcji, gdy zostanie naprawiona.

Tester “automatyczny”. Od poprzednika jego zakres obowiązków różni przede wszystkim to, że nie wykonuje testów “ręcznie”, lecz zajmuje się pisaniem programów, które wykonają owo sprawdzenie za niego (a więc niejako “zautomatyzują” proces testowania). Wymaga to znajomości jakiegoś języka programowania, najczęściej Java, C++, C#, PHP, Python czy JavaScript. W niektórych przypadkach praca takiego testera może polegać w 90% na programowaniu i w pewnych aspektach nie różnić się niczym od pracy programisty czy developera. Obecnie to właśnie tacy testerzy są najbardziej poszukiwani na rynku pracy. Jeżeli chcecie wiedzieć jakie konkretnie umiejętności są pożądane obecnie na rynku pracy zapraszam do mojego niedawnego tekstu bazującego na doświadczeniu z udanego szukania pracy w Barcelonie.

Jak i gdzie znaleźć pracę zdalną?

Poza standardowymi portalami do szukania pracy (LinkedIn, GoldenLine, Pracuj.pl) warto skorzystać z zagranicznych portali, które skupiają się tylko i wyłącznie na pracy zdalnej:

• StackOverflow Jobs
• Remote.ok
• Crossover
• We Work Remotely
• Jobs Espresso

Inną opcję stanowi praca jako freelancer za pośrednictwem takich portali jak UpWork czy rodzimy UseMe.ue. Największą wadą tych serwisów jest niestety race to the bottom, czyli konkurs na to, kto wykona zlecenie za mniej pieniędzy. W przypadku polskiego serwisu UseMe nie jest to może aż tak dotkliwe, ale jeżeli korzystamy z międzynarodowych platform i musimy konkurować z osobami gotowymi pracować za $1-2 na godzinę, nasza sytuacja wygląda znacznie gorzej. Z drugiej strony mimo wszystko może to być dobra okazja do uzyskania *jakiegoś* doświadczenia, które wykorzystamy później by zdobyć znacznie lepiej płatną pracę zdalną (np. dla pojedynczego klienta). Jeżeli jednak nie posiadamy żadnego doświadczenia w testowaniu dobrym pomysłem może być aplikowanie np. do polskiego studia CD PROJEKT RED, które często szuka testerów bez doświadczenia na stanowiska juniorskie.

Jeszcze innym rozwiązaniem jest zapoznanie się z tegoroczną listą Forbsa 100 najlepszych firm do pracy zdalnej i aplikowanie bezpośrednio do którejś z nich.

Ile zarabia tester manualny?

Początkujący tester manualny może liczyć na pensję w okolicach średniej krajowej, a więc około 3000 – 4000 złotych brutto. Wraz z doświadczeniem stawki mocno idą w górę i maksimum na jakie można liczyć znajduje się w okolicach 10 000 złotych brutto w przypadku umowy o pracę. Wiele firm oferuje jednak możliwość zatrudnienia w oparciu o umowę o dzieło lub samozatrudnienie (B2B).

Ile zarabia tester “automatyczny”?

Początkujący tester “automatyczny” może liczyć na zarobki około 5000 – 6000 złotych brutto, podczas gdy zarobki tych doświadczonych (powyżej 3-4 lat) mogą bez problemu osiągnąć poziom 16 000 złotych brutto miesięcznie, a więc nierzadko znacznie więcej niż programistów z podobnym doświadczeniem. Także w tym wypadku wielu pracodawców umożliwia pracę w oparciu o umowę o dzieło lub B2B.

Czytaj więcej:

• Jak zostać zdalnym testerem oprogramowania.

Artykuł Tester oprogramowania. Praca zdalna, którą pogodzisz z podróżowaniem pochodzi z serwisu Cyfrowi Nomadzi.