Z kolei jeśli chodzi o rzeczy, to daleko mi do minimalizmu, lubię mieć np. dużo ubrań 😀 aczkolwiek to i tak sprowadza się do tego, co pisałem na początku – lubię mieć więcej niż dwie koszule po to, żeby się nie martwić, że w razie potrzeby jedna jest w pralce, a druga brudna i nie mam w co się ubrać, a muszę gdzieś wyjść i dobrze wyglądać. Lubię też mieć jakieś rzeczy tylko dlatego, że są piękne, np. litografie na ścianie, albo książki, które zostały wydrukowane jakąś ozdobną techniką drukarską. W ogóle uwielbiam kolekcjonować i czytać książki, a to chyba przeczy idei minimalizmu 😉

No ale do sedna – marzy mi się zarabiać tyle, abym nie musiał “chodzić do pracy” na ileś godzin, ale ten czas poświęcić właśnie na przeżywanie tych książek, na poszukiwanie nowych, czy też na inne pasje (czyt. doświadczenia). Nawet jeśli posiadam dużą ilość rzeczy, to są one z reguły środkiem do celu, a nie celem samym w sobie.

Podziwiam za życiowy minimalizm. Mój dotyczy tylko rzeczy (choć też nie wszystkich).

Wow! Niesaowita historia. Masz może gdzieś spisane swoje doświadczenia z Chin? Jeździliście tam stopem? Byliście w Xinjiang? Rowerem? 🙂

Paręnaście miesięcy temu w Turcji poznaliśmy młodego Niemca (20 lat), który podróżował autostopem. Dorabiał grając na gitarze (swoją drogą niesamowicie utalentowany chłopak). Był roześmiany, niesamowicie ciepły i życzliwy. Miał ze sobą plecak i gitarę. Mieliśmy ze sobą dużo wspólnego – my na rowerach, znowu jak ślimaki i on, ze swoim plecakiem. Po tych parunastu miesiącach on dojechał do Chin, my do Tajlandii. To, co wydarzyło się po drodze trudno ogarnąć w kilku zdaniach. Jedna rzecz jest pewna – niewiele potrzeba do szczęścia i zdecydowanie lepiej “inwestować” w doświadczenia niż w przedmioty…

Bo kiedy nie muszę się o nic martwić i myśleć o tak podstawowych sprawach jak jedzenie czy rachunki, to mogę myśleć o wszystkim innym i się na tym skupić – angażować się w te inne rzeczy nie tylko ciałem, ale i umysłem i z nich czerpać.

Dlatego moim marzeniem jest, by zarabiać tyle, że nie musiałbym się o nic martwić – o dach nad głową przez najbliższe miesiące, opiekę medyczną i o niespodziewane wydatki – również te średnie i duże. Tak, żeby pieniądze nie były przeszkodą. I żeby zarabiać tyle, aby móc w twórczy sposób konsumować – konsumować czas i to, co się wokół mnie dzieje. 🙂

A propos, oglądałam wczoraj świetny film o minimaliźmie na Netflixie. Bardzo polecam: https://www.netflix.com/title/80114460.